Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Anderszewski's toucher is aaibaar zacht

cultuur

Frederike Berntsen

Piotr Anderszewski leidde vanachter de vleugel. © epa
Recensie

Kammerorchester Basel
Mozart, Satie, Poulenc
★★★★

Het had een puur praktische reden dat Piotr Anderszewski via de linker artiestentrap het Concertgebouwpodium betrad, tussen harp en hoorn door. Een slalommetje via de pauken aan de gebruikelijke rechterkant was onhandig geweest. En toch, alles is altijd net even anders bij deze pianist.

Lees verder na de advertentie

Dat begint met zijn kleding, niet conventioneel, maar iets shirtachtigs onder een nonchalant jasje. Staat 'm goed. Zijn muziek: vaak zijn de eigenzinnigheden subtiel, maar voeren ze de boventoon als het er veel zijn. Soms gaat hij vrij ver, soms over de top, bijvoorbeeld in het oprekken van het tempo.

Voor het publiek dat een avondje Robeco SummerNights had geboekt, kwam Anderszewski met twee pianoconcerten van Mozart. Van achter de vleugel leidde hij de musici van het Kammerorchester Basel. Hoewel, leiden, veel beter dan dat: het was meer de lichaamsbeweging, de adem die logischerwijs uit de muziek voortkomt, waarmee de Pool contact maakte met het orkest.

Helder maar warm, het toucher van deze pianist is aaibaar zacht

Niet minder dan excellent

Formidabel samenspel was het resultaat. De spelers uit Basel reageerden assertief en waren volledig bereid om samen met Anderszewski ongehoorde klanklagen aan te boren. Mozart kwam er op zijn helderst mee tevoorschijn, in zowel het Twaalfde als het Vierentwintigste pianoconcert. Helder maar warm, het toucher van deze pianist is aaibaar zacht, aangestuurd vanuit een gezonde kracht in het lijf.

Behalve met Mozart liet het Kammerorchester Basel ook in Poulencs Sinfonietta horen waartoe het in staat is. Onder aanvoering van de bedrijvige concertmeester Hugo Ticciati werd er geschmierd en deed de trompet zijn best om extra plagerig te klinken, alles om de branie en het variétékarakter van de muziek te onderstrepen.

In Satie's Eerste en Derde gymnopédie - Debussy orkestreerde de oorspronkelijke pianowerken - klonk het tegenovergestelde geluid. Hier wiegde de zaal mee op het gedragen spel. Een rustpunt tussen de Mozarts in, want nummer vierentwintig moest nog komen. Een programmering met twee soloconcerten is niet minder dan excellent.

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.


Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.

Deel dit artikel

Advertentie
Helder maar warm, het toucher van deze pianist is aaibaar zacht