Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ambassadeurs laten Floortje hun ambt zien, maar niet zichzelf

Cultuur

Maaike Bos

© Maaike Bos
TV-recensie

Ambassadeur Susanna Terstal is een opgewekt type. Dat werkt goed voor de eerste vrouwelijke vertegenwoordiger van de Nederlandse kroon in Iran. In de vierdelige serie ‘Floortje en de ambassadeurs’ komt ze lekker nuchter in beeld. 

Ze draagt in het openbaar een hoofddoek op haar achterhoofd, maar tijdens een speech glijdt die af. “Ik trok hem expres niet op”, gniffelt Terstal dan. “Dat is deel van wat we hier aan het doen zijn.” Cool. Al is het maar een druppel op een gloeiende plaat, dat is al winst in zo’n moeilijk land als Iran, legt Terstal haar niet aflatende motivatie uit.

Lees verder na de advertentie

Gefascineerd zit ik te kijken. Niet omdat het zulke enerverende tv is. In de week dat Floortje Dessing haar filmt, zien we haar veel in de auto, beleefd knikkend in gesprek met een parlementariër, op borrels, werkbezoek of vergaderingen. Het is veel wachten en op afstand filmen. Best saai, die beelden, maar Floortje regelde wel exclusieve toegang tot een wereld die we nooit te zien krijgen. 

Frustrerend, zo’n ondersteboven gehaald leven? Geen idee, diplomaten blijken ook heel diplomatiek over hun persoonlijke ervaringen

En weer zakt die hoofddoek bij Susanna Terstal. © Maaike Bos

Wisten wij dat Nederland de derde Europese handelspartner van Iran is, en dus best belangrijk daar? Terstal vertelt lachend dat ze op veel plekken binnenkomt en best invloed heeft (daar zakt die hoofddoek weer). Vrouwen omhelsden haar toen zij als vrouw op die post kwam. Mannen behandelen haar met veel respect. En in onderhandelingen, vermoedt ze, kunnen die tegen haar minder snel nee zeggen. Dat zijn toch eyeopeners. Oh ja, ze wordt hartstikke afgeluisterd op kantoor en in huis, haar telefoon kuchte zelfs een keer.

Relevante vragen

Profreiziger Floortje Dessing is al decennia gefascineerd door de ambassadeurs die ze vaak tegenkomt. Nederland heeft er 124 in vijf continenten, maar wat doen zij eigenlijk, en waarom kiezen ze voor dit leven, met de belangen van ons land op hun schouders? Vorige week bezocht Floortje Renée Jones-Bos, de talentvolle eerste vrouwelijke Nederlandse ambassadeur in Rusland.

Dessing met Renée Jones-Bos in Moskou. © Maaike Bos

De invoelende, persoonlijke Floortje stelt heus wel de relevante vragen. Of Nederland in dit Rusland (na de MH17, de Krim, Skripal) wel een ambassadeur moet houden. En of het in Iran vanwege de mensenrechtenschendingen wel handel moet willen drijven. Beide ambassadeurs reageren dat het belangrijk blijft om de Nederlandse belangen uit de dragen in die landen, om een goed beeld van daar te schetsen aan Den Haag, en om Nederlandse reizigers en inwoners consulaire hulp te geven met visa en paspoorten.

Van het ambt zien we ook echt wel wat. Zeker wanneer Jones-Bos acuut de kwestie met gearresteerde Russische spionerende hackers moet gladstrijken. En wanneer Terstal hoort hoe Trump de nucleaire deal afblaast. Met nieuwe sancties vaagt hij de westerse handel met Iran weg; in één persconferentie is haar werk tenietgedaan. Een maand later heeft ze een nieuwe topbaan geaccepteerd in Brussel.

Frustrerend, zo’n ondersteboven gehaald leven? Geen idee, diplomaten blijken ook heel diplomatiek over hun persoonlijke ervaringen. Jones-Bos vertelde wel over haar dilemma’s in haar carrière, waarbij ze haar kinderen en (gelukkig blije) man meesleepte. Terstal woont alleen, maar laat niets los en Floortje vraagt niet door. Daarvoor is ze net te lief. Maar misschien komt zij daardoor juist binnen, en elk ander niet.

Vier keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie. U leest ze op trouw.nl/tvrecensies.

Deel dit artikel

Frustrerend, zo’n ondersteboven gehaald leven? Geen idee, diplomaten blijken ook heel diplomatiek over hun persoonlijke ervaringen