Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Verkoop betekent het einde van het Pianola Museum'

Cultuur

Joris Belgers

© Patrick Post

Vandaag viert het Pianola Museum in Amsterdam zijn 25-jarig bestaan. Een heuglijk feit, maar kan het open blijven?

Rondleider Jam Roorda neemt plaats achter de piano. Handen langs het lichaam, de benen pompend op de pedalen. De papieren rol begint te draaien, de piano begint uit zichzelf te spelen. Uit een andere reproductiepiano klinkt het 'Scherzo' van Sergei Prokovjev, alsof er spookvingers van de componist zélf over het klavier gaan: Prokovjev speelde een eeuw geleden deze pianola-rol in, vertelt de vrijwilliger glunderend, tussen de instrumenten die het krappe interieur van het Pianola Museum vullen.

Lees verder na de advertentie
Net voor Kerst kwam de brief. De gemeente wil van het pand af

Het is een klein museum, middenin de Amsterdamse Jordaan. Volgens reisgids Lonely Planet 'a very special place'. Klopt. Het interieur ademt de romantiek van een verloren tijd. Vier werkende pianola's, wat orgels, een boel rollen, hutjemutje op elkaar gepropt. Een platenspeler met zo'n grote toeter, vergeelde foto's aan de muren. Het is zo'n museum waar alle tijd heerst om je van alles te vertellen. En je te laten horen. Kop earl grey, koekje erbij.

Vandaag viert dat museumpje zijn 25-jarig bestaan. Met concerten, films en lezingen wordt gevierd dat oprichters Kasper Janse en Theo de Boer op 15 februari 1993 de sleutels kregen van het pand, een voormalig politieJanse ligt, komen daar nog wel 25 jaar bij. Alleen: dat ligt niet aan hem. Maar aan de gemeente Amsterdam.

Net voor Kerst kwam de brief. De gemeente wil van het pand af. De voorgenomen verkoop is onderdeel van een omvangrijke afslankingsoperatie, in 2014 ingezet, die de gemeente zo'n 250 miljoen moet opbrengen. Al het gemeentelijke vastgoed dat geen beleidsdoel dient, moet weg. Zoals bijvoorbeeld naburige panden van de Vrijwilligerscentrale of hobbyvereniging de Zondagsschilders.

Lees verder na onderstaande afbeelding.

Het museum is volgens reisgids Lonely Planet 'a very special place'. Boven Kasper Janse bij een van de pianola's. © Patrick Post

Janse (66) is van huis uit historicus. En muziekliefhebber. Begin jaren zeventig begon hij zijn verzameling pianola-rollen. De uitvinding stamt uit 1897: opnametechniek liet nog te wensen over, maar door deze vinding, in feite een combinatie van een ponsmachine met een piano, is het alsof de pianist direct in je huiskamer zit. Crisisjaar 1929 en voortschrijdende techniek maakte een eind aan de pianola. Vergelijk het met cd's of casettebandjes: die geluidsdragers hielden het ook niet langer dan dertig jaar vol. Cultuurgoed, noemt Janse het.

En dat moet beschermd. Vindt hij. Maar: jaren gold dit vooral als hobbymuseum, dat drijft op vrijwilligers en donateurs. Leuk dat ze zelf zeggen hoe uniek en belangrijk ze zijn, maar is dat wel zo? Inmiddels is er een samenwerking met muziekmuseum Geelvinck. Het Mondriaan Fonds heeft ze een positieve beoordeling gegeven. Het Pianola Museum is dus wel degelijk een écht museum - reden voor Stadsdeel Centrum om bij de wethouder aan te dringen de verkoop te heroverwegen.

Een petitie haalde binnen twee maanden al bijna 20.000 handtekeningen op

Verhuizing is uitgesloten: het museum trekt nu 6000 bezoekers per jaar, voornamelijk toeristen. Die verlies je in een provinciestad of een industrieterrein. Uit het oog, uit het hart. En echt niet dat een projectontwikkelaar zit te wachten op een boedel vol liefdewerk oud papier. Nee, verkoop betekent het einde van het Pianola Museum, zegt museumdirecteur Yvo Verschoor.

Voor Janse en Verschoor is het moeilijk te verkroppen dat dit museum, dat de gemeente niks kost, toch weg moet. Al sinds december is Verschoor bezig met inspreken op raads- en commissievergaderingen. Met brieven schrijven. Contacten leggen. Een petitie haalde binnen twee maanden al bijna 20.000 handtekeningen op. In een tijd waarin chocopastawinkeltjes en rolkoffertjestoerisme steeds meer het straatbeeld van de binnenstad bepalen, kan dit museum op enorme bijval rekenen.

Dat kregen ze ook door in het Amsterdamse gemeentehuis. Dat beleidsdoel wordt lastig, doelen liggen vast. Een tussenoplossing is wellicht het argument van 'diversiteit van de buurt'. De gemeente laat weten dat hier druk over wordt gesproken, maar het is nog onduidelijk wanneer een besluit valt.

En het pand gewoon zelf kopen? Janse en de stichting die het museum beheert zouden het graag willen. Dankzij een gulle gever en wat reserves komen ze een heel eind. "Maar van een projectontwikkelaar, op deze huizenmarkt? Dat win je nooit."


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Deel dit artikel

Net voor Kerst kwam de brief. De gemeente wil van het pand af

Een petitie haalde binnen twee maanden al bijna 20.000 handtekeningen op