Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

‘Silas en de wolf’ is een behaaglijk verhaal, dat gaandeweg wel kneuterig wordt

Cultuur

Bas Maliepaard

© -
Boekrecensie

Geheimzinnige vertelling over een jongen en een wolf ademt de sfeer van vooroorlogs kinderboek.

Anderhalve eeuw lang kwamen Nederlandse kinderen wolven alleen tegen in sprookjesboeken. De kans dat ze de roofdieren nu weer in het bos kunnen tegenkomen, is een geweldig tot de verbeelding sprekend uitgangspunt voor een kinderboek. Selma Noort schreef een verhaal rond de ontmoeting tussen Silas (jaar of 8) en een wolf, met toepasselijke verwijzingen naar sprookjes.

Lees verder na de advertentie
Oordeel: een strengere redactie had het boek goed gedaan

De geheimzinnige sfeer in de eerste hoofdstukken hangt meteen om je heen als de mist rond het grensdorp waar Silas met zijn moeder naartoe verhuist. Vader is jaren terug bij een vliegtuigcrash omgekomen, Noort refereert hier subtiel aan de MH17. 

Voorleeswedstrijd

Silas herinnert zich nog dat zijn moeder ‘niet kon geloven dat hij er niet meer was maar zijn tandenborstel gewoon nog wel’. Het gemis speelt een rol op de achtergrond, maar dit soort kleine overdenkingen ontroeren.

Silas’ moeder werkt als ouderenverzorgster in een landhuis. Als hij stiekem het bos ingaat, ziet hij een wolf. De blinde Johanna, bewoonster van het huis met ‘haar als het zaadpluis van een paardenbloem’ - dat soort geslaagde beelden had ik wel meer willen lezen - raadt hem aan over de ontmoeting te zwijgen, omdat het in het dorp stikt van de jagers. Dat blijkt lastig als Silas bevriend raakt met stoere kwebbel Rinke, net als Silas levendig neergezet.

Het verhaal loopt helaas iets te ver weg bij dit sterke gegeven, omdat Noort ook nog wil vertellen hoe het Silas op zijn nieuwe school vergaat en hoe hij meedoet aan een voorleeswedstrijd. Silas’ avontuur was krachtiger geweest als het zich had geconcentreerd rond Rinke, de wolf en de intrigerende Johanna, over wie je nog veel meer wilt weten.

Minder is meer, zeggen we dan, en dat geldt ook voor de sfeertekening, die in het begin ingetogen winters en raadselachtig is, maar gaandeweg wel érg kneuterig wordt: de geuren van versgebakken speculaas, warme bisschopswijn en appelmoes dampen van de pagina’s. 

En doordat moeder zegt: ‘Wat krijg je van me, bakker?’ en bijna alle volwassenen Silas aanspreken met jong/jongen/jongske, waan je je soms even in een vooroorlogs kinderboek.

Een strengere redactie had het boek goed gedaan, maar tegelijkertijd neemt Noort je knap mee in de belevingswereld van Silas, en is het wel zo’n behaaglijk verhaal dat zich uitstekend leent om in (aanloop naar) december voor te lezen.

© -

Selma Noort
Silas en de wolf
Leopold, 150 blz. € 13,99. 
Vanaf 7 jaar.

Recensenten van Trouw bespreken pas verschenen fictie, non-fictie, jeugdliteratuur en thrillers. Meer recensies leest u hier.

Deel dit artikel

Oordeel: een strengere redactie had het boek goed gedaan