Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Selma, Ann, Louis' is een uit de hand lopende roadtrip in een raak decor

Cultuur

Bianca Bartels

De musical 'Selma, Ann, Louis' is een roadtrip geïnspireerd door de film 'Thelma & Louise' © Sanne Peper
Recensie

Theateralliantie i.s.m. Bos Theaterproducties
Selma, Ann, Louis
★★★★☆

Acht uit de zaal geplukte figuranten liggen in verkleedkleren op de vloer van een supermarkt. We zitten middenin een gewelddadige overval door drie vrienden, Selma, Ann en Louis, die een uit de hand gelopen roadtrip door Oklahoma maken. Nadat ze per ongeluk een serieverkrachter hebben vermoord, zit de politie achter hen aan. Ze zijn zelf ook al beroofd door een louche lifter en nu hebben ze geld nodig. Truttige huisvrouw Ann (Plien van Bennekom) zwaait en schiet met een revolver. Selma (Bianca Krijgsman), een mislukte rock- artiest met bindingsangst, vult een tas met geld. En Louis (Arjan Ederveen), een biologie-nerd met autistische trekjes, veinst een hartaanval om de aandacht af te leiden. Het is een hilarisch, chaotisch tafereel. De drie komische acteurs zijn goed op dreef.

Lees verder na de advertentie
De ingetogen aanpak levert ontwapenende momenten op

Helaas kwam de voorstelling tot dit moment wat traag op gang. Het script van Nathan Vecht, geïnspireerd door de film 'Thelma & Louise' uit 1991, is wat omslachtig en ook de grapdichtheid is in de eerste helft laag. Fijn is wel Vechts toevoeging van de jonge versies van Selma, Ann en Louis, achttienjarigen die in conclaaf gaan met hun oudere alter-ego's. Dat geeft de personages wat diepgang en ontwikkeling. Het drietal komt zelfs tot moralistische inzichten die niet zouden misstaan in een tijdschrift als Happinez. Zoals 'denk aan het kind dat je was' en 'omarm je gebreken'. Het zorgt voor een zoet einde, zeker vergeleken met het catastrofale filmslot.

Het slapstickgehalte

Regisseur Pieter Kramer houdt het slapstickgehalte, waar de drie hoofdrolspelers meesters in zijn, summier. Soms is dat jammer, maar de meer ingetogen aanpak levert ook mooie, ontwapenende momenten op. Nergens wordt geschmierd en Ederveen ontroert bijvoorbeeld wanneer hij als Louis onhandig bekent dat-ie 'het' nog nooit heeft gedaan.

De songs van Jan en Keez Groenteman overtuigen helaas niet: onopvallende melodieën die opzwepen noch ontroeren. Ook doordat de acteurs geen sterke zangers zijn, voegen de nummers weinig toe. Het decor daarentegen, van Thomas Rupert en Roos Veenkamp, is helemaal raak en werkt op zichzelf al komisch. 2D-decorstukken suggereren samen met fancy videoproducties echt een roadtrip - een tamelijk onmogelijke uitdaging in een theater. Het gele busje van het drietal rijdt heen en weer en van voor naar achter, met op het achterdoek het wegglijdende woestijnlandschap van Oklahoma. We krijgen zelfs een filmisch 'shot' vanuit de lucht, compleet met politieachtervolging van motoren en een helikopter richting de theaternok. De vierde ster is daarom voor het decor.

Tournee t/m 29 juli, www.selma-ann-louis.nl

Elke week bespreken onze recensenten nieuwe voorstellingen. Lees hier meer recensies.


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Deel dit artikel

De ingetogen aanpak levert ontwapenende momenten op