Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

‘Sauvage’ brengt een ode aan een straathondje

Cultuur

Remke de Lange

Sauvage. © x
Filmrecensie

Sauvage
Regie: Camille Vidal-Naquet
Met Félix Maritaud, Eric Bernard, Nicolas Dibla, Philippe Ohrel
★★★★☆

Een jongeman komt bij een arts: hij hoest veel. Het doktersbezoek neemt een curieuze wending. Het is het ijzersterke begin van ‘Sauvage’, een even bleek als warm portret van een jonge prostitué.

Lees verder na de advertentie

Léo, zijn naam wordt in de film niet genoemd, is 22 en leeft grotendeels op straat. Langs een groen weggetje trekt hij zijn hemdje omhoog, onderhandelt door autoraampjes, dolt met collega’s en zoekt met zijn gezicht de zon.

Met heldere, nuchtere blik volgt Camille Vidal-Naquet een loner die in parkjes slaapt, cliënten behaagt, een nacht doordanst, crack rookt. En: steeds contact zoekt

Prostitutie kun je als deerniswekkend verbeelden, of als romantisch. De Franse Camille Vidal-Naquet, die na kort werk met ‘Sauvage’ zijn eerste lange speelfilm maakt, heeft een eigen kijk. Met heldere, nuchtere blik volgt hij een loner die in parkjes slaapt, cliënten behaagt, een nacht doordanst, crack rookt. En: steeds contact zoekt.

Ver van cynisme

Met de formidabele hoofdrolspeler Félix Maritaud en zijn jongensachtige, weerbarstige gezicht, leidt dat soms tot grote tederheid. Zoenen? Léo heeft er weinig problemen mee. “Ik slaap graag in de armen van een jongen, en vanavond ben jij dat”, zegt hij tegen een oudere man, minstens even eenzaam als hij. En soms resulteert het in gore gruwel, er zijn ook sadistische klanten.

Terwijl de seksuele handelingen ­tamelijk rechttoe rechtaan in beeld komen, wordt artsenbezoek de ­terugkerende factor. Tot het einde blijft de filmmaker ver van cynisme of sentimentaliteit: hij brengt een ode aan een straathondje.

Elke week worden de nieuwste films besproken door onze recensenten. U leest de recensies hier.

Deel dit artikel

Met heldere, nuchtere blik volgt Camille Vidal-Naquet een loner die in parkjes slaapt, cliënten behaagt, een nacht doordanst, crack rookt. En: steeds contact zoekt