Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

‘Hard Paint’ is een liefdevol portret dat toont hoe moeilijk homoseksualiteit in Brazilië nog steeds ligt

Cultuur

Ronald Rovers

© *
Filmrecensie

Hard Paint
Regie: Filipe Matzembacher, Marcio Reolon
Met: Shico Menegat, Bruno Fernandes, Guega Peixoto
★★★☆☆

“Deze stad is het vagevuur”, zegt een van de personages in ‘Hard Paint’ over Porto Alegre. Flats staan leeg, mensen trekken weg. Het is een sombere stad, waar zelfs voor melancholie geen plek lijkt.

Lees verder na de advertentie

’s Avonds is er niets te doen, ­zeker niet voor de lgbtq-gemeenschap in de stad. De schuchtere ­Pedro woont er met zijn zus. Van die gemeenschap moet hij weinig hebben: het enige contact met de buitenwereld zijn de erotische en seksuele performances die hij als Neonboy voor zíjn webcam geeft. Performances waar vooral mannen naar kijken. Zolang ze betalen, doet Pedro wat ze vragen. Hij bedacht iets unieks voor de show: onder ultraviolet licht kleurt hij zijn lichaam met neonverf. Het is bijna letterlijk de enige kleur in zijn ­leven, door de harde fletse tonen waarmee de film de rest van ­Pedro’s leven laat zien.

Vagevuur

Dat leven verandert plotseling als hij ontdekt dat een concurrent ook neonverf is gaan gebruiken. Hij confronteert de jongen ermee, maar ze vinden een oplossing: samen optreden, wat het begin is van een heerlijke, intieme relatie. Maar Porto Alegre blijft het vagevuur en het noodlot gaat waar het niet gaan kan.

‘Hard Paint’ is een bescheiden, liefdevol portret dat ook nog even meegeeft hoe moeilijk homoseksualiteit in Brazilië nog steeds ligt. Maar er is hoop: als alles gedoemd lijkt, is er in de laatste vijf seconden van de film die ene allerlaatste beweging die alles van richting doet veranderen. Een prachtig einde.

Lees meer filmrecensies in ons dossier.

Deel dit artikel