Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Christopher Robin' volgt de bekende Poeh-formule, maar daar is niets mis mee

Cultuur

Ronald Rovers

Acteurs Hayley Atwell en Ewan McGregor poseren op de rode loper bij de Europese premiere van 'Christopher Robin' in Londen, op 5 augustus. © AFP
Recensie

Christopher Robin
Regie: Marc Forster
Met Ewan McGregor, Hayley Atwell, Bronte Carmichael.
★★

In romantische zin is Winnie de Poeh van ons allemaal. Wie groeide niet op met minstens een van de avonturen van A.A. Milne over de knuffelbeer die met zijn vrienden Teigetje, Iejoor en Knorretje in het Honderd Bunderbos woont? Juridisch hoort Poeh echter bij het Disney-imperium en dat is niet zomaar een detail.

Lees verder na de advertentie
Wat is er mis mee om mensen te blijven herinneren aan het belang van fantasie?

Voordat Disney in 2009 de rechten op het superheldenuniversum van Marvel verkreeg, was Winnie de Poeh een van Disney's best verkopende merchandising-titels. Elke film over Winnie de Poeh loopt dus het risico een uitgerekte commercial te worden: een aantrekkelijke maar in wezen risicoloze onderneming, bedoeld om spullen te verkopen.

Sommigen zullen zeggen dat 'Christopher Robin' (Nederlandse titel: Janneman Robinson) inderdaad die film is geworden. Het verhaal draait deze keer minder om Poeh - al is de beer best vaak in beeld - en meer om Christopher Robin, de jongen in Milne's verhalen in wiens fantasie de avonturen van Poeh zich afspelen. Het feestje in de openingsscène is een afscheid. Christopher Robin vertrekt naar een kostschool en laat de knuffels waarmee hij zoveel beleefde achter zich, aan een lange tafel in het Bunderbos. Maar eigenlijk laat hij zijn jeugd achter zich en dus een deel van zichzelf. Over dat verlies gaat de film. Als we Christopher weer zien, volwassen inmiddels, getrouwd en vader van een dochter, werkt hij als manager bij een kofferfabrikant. Maar tijd voor zijn dochter heeft hij niet, want het werk neemt hem in beslag. Ook zij staat op het punt naar een kostschool te vertrekken. En dan verschijnt Poeh weer. Want is de volwassen Christopher misschien niet te veel van zijn vroegere zelf verloren?

Formule

Afscheid van jeugd, verlies van fantasie door geestdodende verplichtingen, het verlangen en misschien wel de noodzaak om weer contact te maken met hoe je als kind was, zijn beproefde middelen om een ontroerend verhaal te vertellen. Je zou het een formule kunnen noemen.

Maar Christopher Robin om die reden afserveren, is te cynisch. Wat is er mis mee om mensen te blijven herinneren aan het belang van fantasie? Ook als dat door een mediaconglomeraat gebeurt. Bovendien zijn de visuele effecten waarmee de poppen en mensen samengaan verbluffend goed en daarom alleen al de moeite van het kijken waard. En-nog-meer-bovendien, zoals Poeh zou kunnen zeggen, is er een jonger publiek dat Poeh misschien nog niet zo vaak heeft gezien en deze boodschap nog niet van buiten kent.

Elke week de nieuwste films besproken door onze recensenten. Lees alle recensies hier terug.  

Noot van redactie: boven dit stuk stond eerder abusievelijk een foto van de film 'Goodbye Christopher Robin', die vorig jaar verscheen.  

Lees ook: Houdt Peking Winnie de Poeh uit de bioscoop?

De nieuwe Winnie de Poehfilm is niet te zien in China. De onschuldige beer zou de draak steken met president Xi Jinping.

Deel dit artikel

Wat is er mis mee om mensen te blijven herinneren aan het belang van fantasie?