Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Chavela' toont de koningin van het Mexicaanse levenslied als macha onder de macho's

Cultuur

Belinda van de Graaf

Chavela Vargas was een opvallende verschijning. Ze droeg geen jurk, maar hulde zich in pantalon en poncho. © x
Recensie

Chavela
Regie: Catherine Gund en Daresha Kyi
★★★★☆

Als Chavela begint te zingen, vloeien al snel de tranen. Het is niet alleen haar stem die indruk maakt, teder en krachtig tegelijk, maar ook de doorleefde manier waarop ze zingt over de liefde, over pijn en verdriet. Als ze 'Soledad' aanheft, voel je dat ze die eenzaamheid zelf heeft doorgemaakt. Chavela Vargas (1919-2012), de koningin van het Mexicaanse levenslied, was - wat je noemt - ervaringsdeskundige.

Lees verder na de advertentie

Als jongensachtig meisje, geboren in Costa Rica, werd ze al vroeg in de steek gelaten door haar ouders en gedumpt bij een oom. Als tiener week ze uit naar Mexico waar ze de kost verdiende door op straat te zingen. Er volgden optredens in nachtclubs en restaurants en geleidelijk groeide Vargas uit tot een bekendheid. Haar verschijning was opvallend. Ze doorbrak conventies door geen jurk te dragen, maar zich te hullen in pantalon en poncho.

Vargas rookte sigaren en dronk iedereen onder de tafel. Een pittige tante: macha onder de macho's. In de jaren vijftig zong ze op de bruiloft van Elizabeth Taylor in Acapulco. Ze versierde vrouwen bij de vleet, werd bemind door Frida Kahlo en gezien met Ava Gardner.

Als documentaire maakt 'Chavela' een springerige indruk

Als een papaya

Dat ze lesbisch was, wist iedereen, maar officieel zou ze pas op 81-jarige leeftijd uit de kast komen, en tegelijk haar comeback beleven. Door haar alcoholisme was Vargas namelijk jarenlang van de radar. "Haar lever was opgezwollen als een papaya", zegt een ex-geliefde in deze documentaire die de Australische regisseuse Catherine Gund over haar maakte. Gund interviewde Vargas al in 1992, en besloot samen met co-regisseuse Daresha Kyi beelden uit dat losse interview te gebruiken als basis voor een filmportret, aangevuld met archiefmateriaal en getuigenissen van onder meer Pedro Almodóvar. De Spaanse regisseur was in Vargas' laatste levensfase een van haar belangrijkste promotors.

Als documentaire maakt 'Chavela' een springerige indruk. Omdat de film gebaseerd is op herinneringen, vallen er soms gaten in het verhaal, maar als kennismaking met de Mexicaanse muzieklegende, die uitgroeide tot gay-icoon, is de film niet te missen. Vargas maakte in totaal zo'n tachtig platen, vaak met liederen van Ranchera-componist José Alfredo Jiménez, en daar wil je na het zien van de film meteen in grasduinen.

Elke week de nieuwste films besproken door onze recensenten

Deel dit artikel

Als documentaire maakt 'Chavela' een springerige indruk