Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'Benzinho' is een warm en teder portret van een moeder, een rots in de branding

Cultuur

Remke de Lange

Karine Teles en Otávio Müller als de ouders van een 'gewoon' gezin. © x
Recensie

Benzinho
Regie: Gustavo Pizzi
Met Karine Teles, Otávio Müller, Konstantinos Sarris, Adriana Esteves
★★★★

De keukenkraan is kapot, het water spuit door de lucht. Het slot van de voordeur werkt ook al niet. Nou ja, dan maar door het raam naar buiten. Het huishouden van Irene verloopt wat chaotisch.

Lees verder na de advertentie

De Braziliaanse filmmaker Gustavo Pizzi schreef samen met zijn vrouw, hoofdrolspeelster Karine Teles, een hartveroverend, lichtvoetig familiedrama over de matriarch van een doodgewoon gezin even buiten Rio de Janeiro, die met alle hobbels en meewinden die het leven haar biedt, er iedere dag weer het beste van probeert te maken.

Irene heeft vier zonen. De oudste is een ster in handbal en krijgt de uitnodiging in Duitsland professioneel te komen spelen. Geweldig! Toch?

Wij zien niet alleen de blije verrassing, maar ook onmiddellijk de moederlijke schrik die het nieuws losmaakt. Irene is niet het soort hysterische moederkloek dat een gemakzuchtige komedie zou opleveren. Nee, 'Benzinho' laat subtiel, en voor velen ongetwijfeld zeer herkenbaar, zien hoe ouderlijke gevoelens voor hun kinderen zelden puur, vaker een mengeling van tegenstrijdigheden zijn. Een kind koesteren betekent: het voorbereiden op loslaten.

Het tempo van de film van het echtpaar Pizzi-Teles, dat samen eerder 'Riscado' maakte, is rustig, kabbelend, zoals de dagelijksheid dat meestal is. We zien Irene met affectie kibbelen met haar echtgenoot (Müller), eigenaar van een matig lopend winkeltje en man van grootse plannen.

Op straat zou je makkelijk aan actrice Karine Teles voorbijlopen, maar wat ga je houden van haar onopvallende gezicht

Mijn slaapkamer

Ze hebben geldzorgen en een nieuwbouwhuis dat maar niet afkomt. Tijdens een van haar bezoekjes aan het stenen geraamte waar ze ooit hoopt te wonen, schrijft Irene op een bakstenen muur 'mijn slaapkamer'. Belangrijk, om te dagdromen terwijl het leven zich voltrekt. Ondertussen is haar eigen huis nog voller sinds de komst van haar zus, die met zoontje haar agressieve man ontvlucht.

Er zijn ook mijlpalen: Irene haalt haar schooldiploma. Blijkbaar komt het er nu pas van, en haar trots is er ongetwijfeld des te groter om. Stralend loopt ze in de zon. Een ontroerende tegenpool voor een ander moment, waarop Irene een voormalig werkgeefster bezoekt en een misschien heel pijnlijk verleden wordt aangeroerd.

Op straat zou je makkelijk aan actrice Karine Teles voorbijlopen, maar wat ga je houden van haar onopvallende gezicht, waarop levensvreugde en vermoeidheid, trots en ontreddering elkaar voortdurend afwisselen. Onder een laken stoeit ze met de jongste zoontjes (de tweeling van Teles en Pizzi), op een rubberband dobbert ze met haar oudste loom over het water. Na anderhalf uur is het moeilijk afscheid nemen van deze voortreffelijke actrice. Het in volle kleuren gedrenkte 'Benzinho' is een warm, teder portret van een rots in de branding van een moeder, die ook snakt naar eigen ruimte.

Elke week bespreken onze recensenten de nieuwste films. Hier leest u hun recensies.

Deel dit artikel

Op straat zou je makkelijk aan actrice Karine Teles voorbijlopen, maar wat ga je houden van haar onopvallende gezicht