Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

'40-45' is een geloofwaardige spektakelmusical over de Tweede Wereldoorlog

Cultuur

Bianca Bartels

Scène uit '40-45'. © -
Recensie

MUSICAL
Musical 
’40-’45
Studio 100
★★★

Een musical over een serieus en ­beladen onderwerp als de Tweede Wereldoorlog? Die wordt aangekondigd als ‘een spektakel’, nóg groter en spectaculairder dan voorganger ‘14-18’? Als kijker ben je dan op je hoede. Een voorbehoud dat nog eens wordt onderstreept, doordat de Vlaamse producent Studio 100 bekend staat om commercieel entertainment. Bovendien was ‘14-18’ over WO I weliswaar groots opgezet, maar inhoudelijk raakte die musical nauwelijks. 

Lees verder na de advertentie

‘40-45’ is qua spektakel absoluut een vernieuwende topproductie. Je trekt als kijker al snel de vergelijking met de Nederlandse ‘Soldaat van Oranje’. In Puurs, onder Antwerpen, is een gigantische hal ­gebouwd, waarin acht tribunes ­gedurende de voorstelling los van elkaar bewegen. Het effect is adembenemend. 

Plots zijn we als publiek bij een an­ti-Jo­den-toe­spraak in een sportpaleis vol hakenkruisen

Dan weer speelt het verhaal tussen tegenover elkaar staande tribunes in, dan weer cirkelen de tribunes langzaam rondom een tragische scène. Plots zien we een anti-Joden-toespraak in een sportpaleis vol vlaggen met hakenkruisen en zijn wij als publiek aanwezigen bij de foute bijeenkomst. 

Zeker honderd acteurs

We zitten ook met ons lip bovenop talloze deportaties die indrukwekkend zijn door de felheid van het geweld en de hoeveelheid acteurs en figuranten – zeker honderd. Er stort een brandend vliegtuig neer en een trein dendert binnen, waarvoor de tribunes opzij schuiven. Enorme bewegende led-schermen zorgen voor realistische achtergronden: een kabbelend meer, een smeulende stad. Het spektakel staat net als bij ‘Soldaat’ knap ten dienste van de inhoud.

Het verhaal – script: Allard Blom en Frank Van Laeke, die tevens regisseur is – is niet echt nieuw en het bevat wat clichés (het Joodse meisje speelt cello, alle Duitsers blaffen harteloos), maar plat wordt het nergens. Er is meer drama dan in ‘14-18’: van twee broers, beste vrienden, wordt de één SS’er en gaat de ander in het verzet, en wordt ­verliefd op een Joods meisje. Dat ­levert mooie confrontaties op en ­dilemma’s binnen het gezin.

Het ­acteer- en zangniveau is hoog. Jonas van Geel en Jelle Cleymans zijn ­geloofwaardig en soms ook ontroerend als de broers. De muziek van Steve Willaert en Will Tura is aardig meeslepend en een tikje bombastisch. De rijke begeleiding is ingespeeld door het Symfonieorkest Vlaanderen en klinkt wáár je ook in de ruimte bent goed, omdat alle 1600 toeschouwers een privé-koptelefoon krijgen. Slimme zet.

Lees ook:

Recensie '14-18':  Oorlogsmusical raakt aan entertainment

De voorstelling heet niet voor niets '14-18 spektakel musical'. Dat het een spektakel is, zullen we weten. In de immens grote Nekkerhal wordt het front van de Grote Oorlog, die honderd jaar geleden begon, nagespeeld. Levensecht.

Het succes achter de Soldaat

De musical 'Soldaat van Oranje' ontvangt de miljoenste bezoeker. Succes is gemakkelijker te verklaren dan te voorspellen.

Deel dit artikel

Plots zijn we als publiek bij een an­ti-Jo­den-toe­spraak in een sportpaleis vol hakenkruisen