Rapper Zwangere Guy.

InterviewRapmuziek

Zwangere Guy: ‘Hiphop is de goedkoopste therapeut die er is’

Rapper Zwangere Guy. Beeld Sebastian Steveniers

Als een van de weinige Belgische rappers krijgt Zwangere Guy voet aan de grond in Nederland. Onwerkelijk voor een oud-bouwvakker die op zijn veertiende van huis wegliep. ‘Allez, het kan toch niet dat ik nu gewoon muzikant ben?’

Hij moet Nederland nog veroveren, maar daar ziet Zwangere Guy niet tegenop. “Zin in!” roept de Belgische rapper in een studio van label Top Notch in Amsterdam. Hij wrijft flink in zijn handen. “Ik ben een werkman. Ik ben op mijn veertiende in de bouw gaan werken. Als alles van een leien dakje gaat, vanzelfsprekend wordt… Pff dit is geen negen tot vijf baan, aan de lopende band. Het is kunst!”

De 31-jarige Gorik van Oudheusden, zoals hij in het echt heet, is overtuigd van zijn eigen kunst. “Ik ben live heel sterk. Ik kan iedereen meenemen. Iedereen stilhouden. Stil maken. En dan iedereen slopen, laten dansen. Schedels breken. Mezelf helemaal ‘smijten’, zodat de mensen denken: de fucking 21 euro die ik in dit kaartje heb gestoken, was elke rotte euro waard.”

Geuzentaal

Guy, uitgesproken als ‘Gie’, debuteerde in maart met de indrukwekkende plaat ‘Wie Is Guy?’. Nu al presenteert hij opvolger ‘Brutaal’, geschreven en geproduceerd in negen maanden. “Zwangerschap!” grijnst hij. Het woord zwanger stond in de geuzentaal van zijn vriendengroep voor iemand met stijl en klasse. En zo zegt hij zelf: “Zwangere Guy is altijd zwanger van creativiteit.”

Als een van de weinige Belgische rappers krijgt hij in Nederland voet aan de grond. De openhartigheid en emotie in zijn rapteksten, gedragen door lome beats en een melancholische gitaar, piano of trompet, maken hem bemind. Eerlijkheid is het belangrijkste voor hem als rapper, naar het voorbeeld van zijn grote helden Tupac en Kendrick Lamar. Daarmee past hij ook in een rij van geliefde Nederlandse rappers als Sticks, Fresku en Winne.

Miserabele jeugd

Met name de track ‘Gorik Pt. 1’ op ‘Wie Is Guy?’ deed veel stof opwaaien. Een raptekst in de vorm van een brief aan zijn moeder, waarin hij verhaalt over zijn miserabele jeugd, de gewelddadige thuissituatie die hij op zijn veertiende ontvluchtte. Zijn moeder had halsoverkop hun vader verlaten en nam Gorik en zijn zusje mee, van de ene agressieve man naar de andere verslaafde man, steeds dieper wegzakkend in de misère.

Op zachte, maar verbeten toon rapt Guy over een van zijn vele stiefvaders: “Mijn moeder werd geslagen door een vuile hond. Verkracht, misbruikt waar mijn kleine zus bijstond.” Zijn overlevingsinstinct zei hem weg te lopen, bang om zelf ook mishandeld te worden. Met zijn spullen in vuilniszakken trok hij van gezin naar gezin, waar hij maar aan mocht aanschuiven voor een tijdje. Ondertussen werkte hij in de bouw, hij begon zelf ook kilo’s wiet te dealen.

Hij rapt: “I’m sorry mama, ik moest verder, gij waart afgedwaald. Ik had geen fucking keuze, gij had maar voor te kiezen. Hoe kunt ge uw eigen zoon en dochter door een lul verliezen?” Gorik koos voor zichzelf, zijn eigen welzijn, hij raakte gebrouilleerd met zijn moeder. Ze hebben elkaar zeker vijf jaar niet gesproken. “Als kind blijf ik altijd op u kwaad. Maar als de man die ik nu ben blijf ik altijd uw soldaat, mama.”

Fijn gebabbeld

Tot een paar weken geleden, vertelt hij trots. “Mijn moeder wilde me al langer echt graag zien. Ik heb een tijdje nagedacht. Ik zie vrienden om mij heen hun ouders verliezen. Stel dat mijn moeder ziek wordt en we enkel nog het leven kunnen delen met die ziekte tussen ons in. Omdat ik koppig ben gebleven. Want ik had haar al wel vergeven.”

Guy zette zich over de ‘schrik’ voor de confrontatie heen en koos het beste visrestaurant van Brussel uit voor de ontmoeting. Hij liep er naartoe met het idee om ‘lekker samen te gaan chillen’. Maar hij zag zijn moeder en barstte in tranen uit. “Ja, man. Van geluk. Van verdriet. Vijf jaar was veel te lang. We hebben fijn gebabbeld. Goed gegeten. En ik ben naar huis gegaan met een big smile. Het was echt cool.”

“Nu appen we. Gisteren hebben we nog gebeld. Ze zoekt naar een nieuw appartement, ik heb meegezocht. Ja, we gaan weer back to reality. Daar heeft ze ook om gevraagd: we laten het verleden achter ons en gaan vooruit.” Hiphop is de goedkoopste therapeut die er is, zegt hij. “Op de muziek van beatmakers kan ik mijn gevoelens kwijt. Mijn woorden. Allez, ik heb nooit gestudeerd, ik ben blijven zitten in de tweede klas, heb nooit leren schrijven. Ik ging werken.”

Succes is relatief

“Later ben ik een paar keer naar de psycholoog geweest, maar daar had ik niks aan, ik was er niet klaar voor. Ik was toen al 22 en al acht jaar volwassen. Ik ging dan maar mijn eigen woorden neerkladden. Door muziek, door hiphop heb ik leren schrijven, ik kon de emotie nog niet zo neerpennen zoals nu, maar ik leerde mijn problemen accepteren.”

Hij rapt dat hij zijn verleden heeft ‘weggesmoord’, geblowd. Hij is obsessief, beaamt hij. “Ook in mijn zuipen, mijn feesten. Ik ga door tot het einde, nog altijd. Ik blow wel veel minder dan vroeger, ik denk nu sinds een jaar. Ik werd er ook minder creatief van. Stoned kan ik niet schrijven. Nu voel ik me frisser.”

Succes is relatief, weet Guy, het is een belangrijk thema op ‘Brutaal’. Hij rapt erover op ‘Ellebogenwerk’, samen met Sticks. De rapper van Opgezwolle zegt: “Ik was de man, ging van beste rapper van ’t land naar played out, naar play it again.” Ook Guy vraagt zich nu af hoe lang hij nog als ‘haantje de voorste’ in de schijnwerpers mag staan. Hij spreekt zichzelf als het ware toe: “Binnen zes maanden zijt ge vergeten. Binnen een jaar spreken ze niet meer over u. Koester dit zo hard mogelijk. En probeer er energie uit te halen.”

“Constant leeft in mij het gevoel: allez, het kan toch niet dat ik nu gewoon muzikant ben? Dat ik dit voor het leven mag doen? Dat houdt me scherp denk ik.”

Lees ook:

Rapper S10 temde de stemmen in haar hoofd

Rapper S10 maakte diepe indruk met haar slaapkamerdebuut ‘Antipsychotica’, over haar depressies, psychoses en stemmen in haar hoofd. Nu is er een nieuw, hoopvol album. ‘Acceptatie was de sleutel.’

Waar komen al die rappers ineens vandaan?

Nederlandse hiphop is groter dan ooit. Maar wie doet ertoe in de scene? Muziekrecensent Klaas Knooihuizen geeft een korte cursus voor lezers die de draad kwijt zijn. Deel 1: waar komen al die rappers ineens vandaan?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden