Tv-columnMaaike Bos

‘Zomerpromenade’ brengt je in verwarring: kun je achterover leunen of moet je scherp blijven?

Sukkeligheid ten top in Zomerpromenade Beeld
Sukkeligheid ten top in ZomerpromenadeBeeld

Afgelopen zondag was de laatste aflevering van het satirische programma ‘Zomerpromenade’ (NTR). Nee, toch de voorlaatste – Diederik Ebbinge had zich vergist. Hij droeg lullige suggesties aan.

Onnavolgbaar. Waarom zouden ze een grap maken van de zesde of toch zevende aflevering van het seizoen? Waarschijnlijk vanwege de meta-boodschap: tv is ook maar mensenwerk.

Zo kwamen ze ook terug van hun voorspelde ‘talkshow-oorlog’ op de vroege avond tussen ‘Dit vindt Nederland’ (SBS6) en ‘De Vooravond’ (BNNVara). Waar Fidan Ekiz en Renze Klamer vorige week aftrapten met een miljoen kijkers, keken 126.000 mensen naar de discussieshow van strafrechtadvocaat Natacha Harlequin, wat kelderde naar 60.000 mensen op vrijdag. Ronduit pijnlijk. Harlequin probeert op basis van representatief onderzoek van Motivaction het publieke debat te helpen en begrip te kweken, maar het geheel rammelt. Met een vernietigende montage waarin het programma nog wankeler leek, wreven de Promenade-komieken het debacle lekker in.

Henry van Loon had een vileine uitsmijter: “Als Nederland iets vindt, maar er is niemand die het ziet, vindt Nederland dan wel iets?” Doet denken aan ‘esse est percipi’, van de filosoof Berkeley. Modern vertaald: als je in de (sociale) media niet gezien wordt, doe je er niet toe.

Verwijzingen, subtiele omkeringen en grapjes

Nu scoort Promenade zelf ook niet keihard op kwantiteit, maar wel op kwaliteit. Meermaals kijken man T. en ik elkaar aan om te checken of ze iets echt menen of weer een persiflage maken. Vroegen we ons aanvankelijk af wat die Diederik Ebbinge, Eva Crutzen, Henry van Loon en Ton Kas daar aan het doen waren; inmiddels vragen we ons af of wij wel slim en ingevoerd genoeg zijn om hen te volgen. Het barst van de verwijzingen, subtiele omkeringen en grapjes in woord en daad.

Zie dat ballenknijperbroekje van Henry, waarin hij uiteindelijk een doorgedraaide ex-militair naspeelt (zijn rol in ‘De Luizenmoeder’? De ‘losers’ van Trump?). De vlechtjes van Ton. Die beach party als 'finale', waarin ze na herhaalde waarschuwingen van ‘afstand’ veel te dicht op elkaar dansen. Nee, de clubs mogen nog niet open, maar we smachten naar een avondje uit. En ja, veiligheidsminister Grapperhaus bouwde zelf ook een feestje, dat zit er allemaal in. Bij de laatste groepsomhelzing zeggen ze: ‘hier krijgen we gezeik mee’. Maar Ton Kas heeft een weerwoord: “We zijn acteurs, dit is een contactberoep.”

Verwarring

Zo brengt Promenade je in verwarring. Kun je achterover leunen bij dat vermakelijke gebabbel, of moet je scherp blijven om geen clou te missen? De hoge grap- en commentaardichtheid strekt zich uit tot in het decor (de strenge foto van AD-collega Angela de Jong, het glazen coronahokje waar Ton Kas in en uit gaat). Met de schakeling naar breedbeeld bij een ‘filmisch’ liedje wordt ook weer een ander kader van acceptatie geschapen.

Over alles is nagedacht, zelfs over het vijftig-cent-bosje-bloemen dat Eva Crutzen bij het afscheid krijgt. “Jij bent de leading lady. Daarom heb ik ook na deze uitzending zendtijd voor je geregeld”, zegt typetje Ebbinge zelfvoldaan. De anderhalf uur durende tv-bewerking van haar voorstelling ‘Opslaan als’, die volgde bij BNNVara, deel één, hebben we op het puntje van onze stoel zitten kijken.

Vijf keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos afwisselend columns over televisie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden