Opinie

Wonderdansers brengen absolute puurte

Julidans met ’Myth’ van Sidi Larbi Cherkaoui, ’Third Catalogue’ van Akram Khan en programma van Louise Lecavalier. Gezien Amsterdamse Leidsepleintheaters. www.julidans.nl

Julidans presenteert naar eigen zeggen ’rijp en groen’ door elkaar, en als grote gemene deler richt het festival voor hedendaagse (theater)dans zich op eigenzinnige dansmakers die met hun kunst ’opmerkelijke verhalen vertellen’. Het festival is in deze editie prettig overzichtelijk door het ’rijp’ en het ’groen’ logisch uit elkaar voort te laten vloeien.

De inmiddels artistiek ’gerijpte’ dansmakers als Akram Khan en Sidi Larbi Cherkaoui hebben hun keuze voor de ’groentjes’ (de nieuwe eigenzinnige generatie dansmakers) in het subfestival ’Julidans Next’ gestalte mogen geven. Maar beide succesvolle dansmakers staan, zeker vergeleken met moderne dansdiva Louise Lecavalier, op hun beurt ook nog aan het begin van hun carrière.

Het danskanon Louise Lecavalier, dat in de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw met het Canadese dansgezelschap La La La Human Steps de internationale danspodia onveilig maakte, keert met twee solo’s en een duet na jaren terug in het festival. Zoals het diep gebleekte punkkapsel voor een bescheiden paardenstaart is ingewisseld, heeft ook de legendarische horizontale luchtflip die choreograaf Edouard Lock op Lecavaliers pezige lijf modelleerde, plaatsgemaakt voor contemplatie en minimalisme.

In de solo „I’ Is Memory’ in een choreografie van Benoït Lachambre, geeft de inmiddels 48-jarige danseres, zich over aan een slowmotion bewegingsreeks van ruim 45 minuten. De inerte en nogal oninteressante bewegingsintenties staan haaks op de acrobatische kamikazedans waarmee Lecavalier bij het ultradynamische La La La school maakte.

Vergane glorie ligt op de loer door de fluks gekozen choreografieën, waaronder een slap werk van Chrystal Pite. Toch overtuigt de danseres uiteindelijk als rasperformer met haar unieke mix van kracht en broosheid. Een dansfurie die waarschijnlijk met nog geen duizend paarden van het danspodium kan worden afgetrokken.

Akram Khan, de Bengaalse Brit die de klassieke Indiase kathak ook in moderne danskringen salonfühig maakte, gaat na een aantal producties van fusion tussen kathak en modern, in ’Third Catalogue’ terug naar zijn roots.

Zijn kathak, letterlijk ’de kunst van het verhalen vertellen’, verhaalt van krachtige geschiedenissen van goden, strijders en de schepping. Fenomenaal zijn de improvisaties die hij met tablaspeler Partha Sarathi Mukherjee aangaat. Met geestig commentaar op zijn weergaloze dans windt Khan het publiek moeiteloos om de vinger.

Sidi Larbi Cherkaoui, die andere wonderboy van het hedendaagse Europese danstheater, maakt met de openingsvoorstelling ’Myth’ een dansante collage van gevechtskunstenaars, moderne dansers, acteurs, een travestiet en twee performers met het syndroom van Down. Setting: een wachtkamer van de dokter of is dit het vagevuur?

De personages reflecteren op hun bestaan en beleven een ’innerlijke loutering’ totdat de poort opengaat. Het sterkste punt van deze bij vlagen zeer geestige danstheatermix is de exceptioneel eigen bundeling van vorm en inhoud: tezamen een markante weerspiegeling van de – steeds verwarrender wordende – moderne samenleving. Voor Sidi Larbi Cherkaoui geen makkelijk effectbejag of een gratuite maatschappelijke strekking. Dit is emotioneel danstheater, dat ondanks (of is het dankzij?) de eclectische aanpak, niet puurder had kunnen zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden