Recensie

Wonder Wheel: Anekdotische weemoed van Woody Allen als jongeling

Charo Santos-Concio als de net vrijgelaten Horacia. Beeld Gravier-Productions--Inc

Wonder Wheel
Regie: Woody Allen
Met Kate Winslet, Justin Timberlake, Jim Belushi, Juno Temple
★★★★

Met 'Wonder Wheel' keert Woody Allen niet alleen terug naar het tijdperk van zijn jeugd, maar ook naar het begin van zijn illustere carrière als een van Amerika's meest productieve en eigengereide filmmakers.

In zijn doorbraakfilm 'Annie Hall' (1977) beschrijft Allens alter ego Alvy Singer zijn jeugd in een rammelend huisje onder de achtbaan van Coney Island. Nu, op zijn tweeëntachtigste, gaat de New Yorkse filmmaker terug naar het volkse pretpark aan zee in Brooklyn, begin jaren vijftig.

Te midden van de claustrofobisch makende herrie van reuzenrad, schiettent en de befaamde Thunderbolt maakt Ginny (Kate Winslet) het beste van haar tweede huwelijk met Humpty (Jim Belushi), geen kwaadaardige maar een weinig inspirerende draaimolenbeheerder. In de openingsscènes zien we waar Ginny zoal mee tobt. Hoofdpijnaanvallen. Een zoontje met een onstilbare behoefte om fikkies te stoken. Een echtgenoot die bij stress om alcohol schreeuwt. En dan ook nog eens diens volwassen dochter, die zojuist haar huwelijk met een Italiaanse gangster is ontvlucht. Geen wonder dat Ginny gevoelig blijkt voor de aandacht van strandwacht Mickey (Justin Timberlake).

Gespierd en welgemanierd, een naief-romantische ziel met theateraspiraties. Hoog op zijn strandstoel lijkt hij een boven de alledaagsheid verheven commentator, maar zo weids is Mickey's wereldblik niet.

Tekst loopt door onder de trailer

Griekse tragedie

Vanaf het begin maakt Allen in zijn zevenenveertigste speelfilm duidelijk dat we in een Griekse tragedie zijn beland: een verhaal waarin personages zich vastbijten in de hoop hun leven richting te geven, maar hun lot niet uit de weg kunnen gaan.

Winslet, als begin veertiger in de bloei van haar carrière, heeft een heerlijke rol als een humeurige, slovende vrouw die door haar affaire iets hervindt van de energie en charme die ze ooit als veelbelovende actrice moet hebben gehad. Cameraman Vittorio Storare (met 77 jaar eveneens een nestor in het vak) drenkt de roodharige tijdens mooie monologen in een warme oranjerode gloed zodra ze dagdroomt of terugdenkt aan betere tijden. En even subiet verandert het licht naar koel en blauw zodra de grauwe werkelijkheid zich weer aandient: Ginny's werk als serveerster in de mosseltent, haar huwelijkse gebakkelei.

Je zou Allen voor de voeten kunnen werpen dat zijn film blijft hangen in anekdotische weemoed naar een tijd die hij als jongeling heeft meegemaakt. Bovendien is Timberlake's personage te vlak voor een rol als alleswetende verteller. Maar Winslets ontroerende acteren als miserabele vrouw maakt veel goed. Tegen de tijd dat ze in een oud theaterkostuum met grootse woorden over liefde mijmert, gun je haar vurig een bestaan aan de andere kant van dat reuzenrad dat haar blik belemmert.

Lees hier al onze filmrecensies

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden