William Hurt op archiefbeeld uit 2010.

In memoriamWilliam Hurt (1950-2022)

‘Witteboordenman’ William Hurt hield ook van duistere rollen

William Hurt op archiefbeeld uit 2010.Beeld AFP
Remke de Lange

Zijn grootste successen had William Hurt in de jaren tachtig: de acteur werd maar liefst drie keer achter elkaar genomineerd voor een Oscar. Hurt overleed zondag op 71-jarige leeftijd in zijn woonplaats Portland, Oregon, aan de gevolgen van prostaatkanker.

Na een opleiding aan het prestigieuze New Yorkse Juilliard koos de acteur aanvankelijk voor het theater, een professionele liefde die blijvend zou blijken. Toch trok hij de aandacht op het witte doek, om te beginnen in het gevoelige reüniedrama The Big Chill uit 1983. Daarin speelde Hurt een Vietnam-veteraan die worstelt met een drugs- en drankverslaving. Ook in Kiss of the Spider Woman (1985) viel hij op, als gay man in een Braziliaanse gevangenis die zijn celgenoot onderhoudt met romantische filmverhalen.

Een van de gezichten van de intelligente publieksfilms

Hurt kreeg er een Oscar voor. Het was het begin van een zeer productieve fase waarin de acteur uitgroeide tot een van de gezichten van de intelligente publieksfilms die Hollywood toen produceerde. Children of a Lesser God, waarin hij een spraakdocent op een dovenschool speelde, leverde Hurt een jaar later een Oscarnominatie op. In 1987 viel hem die eer alweer te beurt voor de mediasatire Broadcast News. Hurt is hierin een zelfgenoegzame televisieman die zijn uiterlijk en gevoel voor entertainment inzet om carrière te maken.

Een bescheiden schoonheid met blond haar in een luchtige lok, lichte ogen, rustige spraak en lage stem: Hurt speelde doorgaans een witteboordenman. Schrijvers, in de knoop met het leven, zoals in Kasdans lichtvoetige The Accidental Tourist. Ook in het gemoedelijke drama Smoke is hij een schrijver, die houvast zoekt in een Brooklyns sigarenwinkeltje. Een andere rol die hem goed paste was die van kalme, gevoelsmatig niet altijd bereikbare vader, zoals in One True Thing en Into the Wild.

Kort maar intens

Als vijftiger leek Hurt plezier te hebben in rollen met duistere kanten. Zo was hij verguld met de rol van de tegenstander in de comicverfilming The Incredible Hulk (2008). In David Cronenbergs A History of Violence (2005) speelde hij de crimineel die een lokale held-met-een-verleden in een slaperig stadje komt lastigvallen. Zijn optreden was zeer kort maar intens. En goed voor weer een Oscarnominatie.

In de meer dan honderd titels die hij op zijn naam heeft gezet valt zijn rustige intellect het meest op. Intussen was Hurts privéleven lang niet altijd kalm. Actrice Marlee Matlin, zijn tegenspeelster in Children of a Less God, had jarenlang een relatie met hem. In haar memoires betichte ze hem later van verbaal en fysiek geweld. Zijn scheiding van danseres Sandra Jennings werd in de rechtszaal uitgevochten. Hurt is ook getrouwd geweest met actrice Mary Beth Hurt, en hij had een relatie met de Franse actrice Sandrine Bonnaire met wie hij een dochter heeft. Hurt laat ook drie zonen achter.

Lees ook:

Deze Disneyfilm met een seksueel roofdier in de hoofdrol had op de plank mogen blijven liggen

Bordkartonnen decors en een hoofdrol voor seksueel roofdier Armie Hammer. Disney had Death on the Nile beter voor altijd op de plank kunnen laten liggen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden