Opinie

Winterdansen leveren weinig verrassingen op

Traditiegetrouw besloot het Internationaal Danstheater om ook dit jaar de langste nachten van het jaar met een familieprogramma op te tuigen. De propvolle doos met kerst- en carnavalversiering werd van zolder gehaald, en de slingers, ballen, engeltjes werden op hun bruikbaarheid getoetst.

Veel verrassingen bieden de achttien dansen van het familie-programma niet. Integendeel zelfs: de uitbundige millennium-voorbereidingen over de hele wereld deden het Internationaal Danstheater juist teruggrijpen naar vertrouwde kost uit oude programma's, inclusief wat herstelwerk. Er wordt weer op z'n Beiers met een glas op het hoofd gedribbeld, met de armen rond een amper opflikkerend kaarsje gewapperd of dapper en stoer over steeds meer stoelen gesprongen. Voor de winterse stoofpot is een allegaartje aan reeds beproefde nummers verzameld.

Buiten is het koud, dus huppelen de vrouwen in de Karpaten met schapenvachten om hun benen. Binnen knappert het haardvuur, dus slaat een lange Noor met zijn voet een hoog opgehouden hoed van een stok. Overal in Oost-Europa of de Voormalige Sovjet-Unie was ooit de oogst binnengehaald, stond het vee op stal en was er tijd voor gestuiter met bankjes of maskerfeesten. Dat waren nog eens tijden. . .?

Vroeger werd de winterslaap bestreden met bizarre mombakkesen, met neuzen van winterpenen of stoofperen. Kinderen trokken zingend langs huizen, soms met lampionnen, om snoep op te halen. Lopen op een mijn was er niet bij. De Midwinterhoorns konden boze geesten immers nog verjagen en terwijl de joden de chanoekakaarsen ontstaken, zongen de Moraviërs, Kroaten, Slowaken al hakken-tenend hun kerstballaden. Nu eens met rood geborduurde schorten en vesten, dan weer met rieten korfjes op het hoofd. Ondanks al het gesnerp, gefluit en gegil was de Kaukasische variant van de commedia dell'arte tamelijk knullig en humorloos, maar de acrobatische dans met lange linten op de hoed uit Korea was daarentegen wel een lust voor het oog. De twee acrobaten lijken nogal verdwaald in de Euro-Aziatische winterviering.

Dat geldt niet voor de glijdende reidansen ten oosten van Moskou, waarin berkentwijgjes de komst van het voorjaar symboliseerden. In Roemenië was de winter de favoriete huwelijkstijd. In de dorpshuizen werd gekoppeld door het meisje naar keuze haar hoofddoekje af te laten leggen.

De pracht en praal van glinsterende ritselrokken van de Socksi uit het grensgebied tussen Hongarije en Kroatië zijn natuurlijk goed voor de finale. De enorme witte engel in hun midden doet denken aan een kerstboompiek. Veel van die dansen binnenshuis moeten het hebben van knappe cirkelpatronen binnen enkele vierkanten meters.

Hoe kunstig dat borduren met de benen zeker is, erg opwindend oogt het gepriegel na verloop van tijd niet meer. Dat het kostuumatelier van dit gezelschap menig folklore-museum kan verslaan is ondertussen wel bekend. Nee, dit winterprogramma moet het niet van dansant gespetter hebben, ondanks alle gillende keukenmeiden.

De sterren van dit programma zijn vooral klarinettist Floor Minnaert en zijn muzikanten, die het programma van prachtig melancholieke melodieën voorzien. Ronduit armetierig zijn helaas de van kleur veranderende sjerpen ter toneelaankleding. Het lijken wel lappen waarmee de oude ballen letterlijk worden afgestoft. Na uitschieters als het Goud van Xian of Moeder India is Winterdansen een stap op de plaats. Het wachten is op 'Handen en Voeten', het programma waarmee het Internationaal Danstheater een totaal nieuwe richting in de eeuwenoude lichaamstaal wil inslaan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden