De Serie

Westworld overrompelt opnieuw, maar een puzzel is het wel

Evan Rachel Wood als 'host' Dolores, aanvoerder van de opstand van robots.Beeld *

Het tweede seizoen van 'Westworld' is extremer dan het eerste. Want waar robots en cowboys elkaar ontmoeten, gebeuren vreemde dingen.

In 'Westworld' komt de mensheid er niet lekker vanaf. Vrije wil? Niets dan een mythe. Mensen kunnen hun gedrag niet veranderen, laat staan verbeteren. Hoeveel permutaties aan levensgebeurtenissen je ze ook voorschotelt. De mens is niets meer dan een niet eens zo ingewikkeld algoritme, zien we Dolores verbaasd vaststellen.

Nee, dan Dolores zelf, één van de robots. Die evolueren zich een stuk sneller. Zagen we in het eerste seizoen van de Amerikaanse HBO-serie hoe deze robots een eigen bewustzijn ontwikkelden en in opstand kwamen, in seizoen twee zien we hoe ze zich ontworstelen aan hun codering en menselijke eigenschappen als persoonlijkheid, verlangen en angst ontwikkelen.

Een link naar de actualiteit

Westworld is een soort attractiepark in de nabije toekomst, waarin bezoekers zich in het aloude Wilde Westen wanen en daar kunnen doen en laten wat ze willen. Ze kunnen, net als in computergames, bepaalde verhaallijnen volgen. Of simpelweg naar hartelust schieten, zuipen en copuleren met de hosts: de gastheren en -vrouwen van het park, niet van echte mensen te onderscheiden robots.

Aan het eind van het vorige seizoen kwamen die hosts gewelddadig in opstand. In het tweede seizoen zien we hoe deze robots de mystieke valley beyond proberen te bereiken, terwijl het bedrijf Delos, eigenaar van het park, de menselijke gasten probeert te evacueren.

Alleen geeft Delos niets om die gasten. We kunnen hier rustig een verwijzing naar de actualiteit spoileren (hoi, Facebook!): de bezoekers van Westworld zijn niet de gebruikers, maar het product. Het is Delos te doen om de data die het park verzamelde over zijn gasten, om artificiële intelligentie zo menselijk mogelijk na te maken. Maar dat streven ontploft in hun gezicht: nu robots haast menselijk zijn, willen ze naast die vrijheid nog iets: echtheid. En die echte wereld bevindt zich búiten de hekken van het park.

Logica

Westworld is geen simpele serie. Niet alleen door de filosofische en existentiële dubbele bodems, maar vooral door hoe het verhaal verteld wordt: met langs elkaar schurende tijdlijnen, geheugentrucjes of persoonsverwisselingen. Het is een puzzel om alle verhaallijnen aan elkaar te knopen, en soms lijken de makers - Lisa Joy en Jonathan Nolan - het er juist om te doen.

Daarbij neemt de serie enorme omwegen. Die hele tocht langs de Japanse Shogun-world, in aflevering vijf? Die flashback van indiaan Akecheta, die heel aflevering acht inneemt? Het komt de logica van de serie niet ten goede. Het script is soms als een doldriest rodeopaard en de kijker moet flink moeite doen om in het zadel te blijven.

Maar wie daarin slaagt wordt bedwelmd door dromerige, nachtmerrie-achtige toon van de serie. Door de prachtige weidse cinematografie, die geweldige soundtrack, het brute geweld (wat overdreven soms, maar niet erg, want robots!) en bovenal een loeisterke cast. Westworld overrompelt opnieuw, al is dit tweede seizoen in alles extremer geworden. Maar als de makers deze lijn doorzetten, is het de vraag of de kijker het derde seizoen nog steeds in dat zadel blijft.

HBO-serie 'Westworld' is nu volledig te zien op Ziggo Movies & Series XL.

In 'De Serie' wordt iedere week een serie besproken die te zien is op tv, Netflix of ergens anders. Eerdere afleveringen vindt u hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden