Filmrecensie

‘Western Arabs’ is aangrijpend vader-zoonportret en vluchtelingendrama ineen

Omar Shargawi toont de pijn van zijn vader als oorlogsvluchteling. Beeld -

Western Arabs
Regie: Omar Shargawi
★★★★☆

De Deense regisseur Omar Shargawi heeft een mooi, actueel onderwerp bij de kladden. In een poging zijn vader Munir beter te begrijpen, begon hij hem twaalf jaar geleden met tussenpozen te filmen. ‘Western Arabs’ is het intieme verslag van die persoonlijke zoektocht, die ook het grotere ­verhaal vertelt van oorlogsvluch­telingen in Europa.

Shargawi’s vader vluchtte in 1966 als een van de eerste Palestijnen naar Denemarken. Hij kwam in Kopenhagen terecht en trouwde een Deense vrouw, met wie hij drie zonen kreeg, van wie Omar de oudste is. Een erg gelukkige kindertijd had hij niet. Op school werd hij uitgescholden, omdat hij een andere kleur had. Thuis had hij te maken met woede-uitbarstingen van zijn vader. 

Razernij

Shargawi, die inmiddels zelf een dochtertje heeft, vraagt zich af waar de razernij van zijn vader vandaan komt, of die erfelijk is en de mentaliteit van de volgende generatie kan beïnvloeden. Shargawi leeft met de angst net als zijn vader te worden. Ook snakt hij ernaar wijs te worden uit zijn eigen identiteit als Deen met Palestijnse voorvaderen.

In de film zie je hoe de vader de zoon afweert. ‘Hou op met filmen, Omar!’, roept hij geregeld. Maar er is ook toenadering, zeker als Shargawi zijn vader meeneemt naar Haifa, naar het huis dat hij als kind halsoverkop moest verlaten. 

Hij herinnert zich hoe Israëlische soldaten met automatische wapens schoten. Zijn moeder vluchtte met zijn twee zusjes naar Jordanië. Hij kwam met zijn vader in de Syrische hoofdstad Damascus terecht. Toen hij acht jaar later naar Jordanië reisde en aanbelde bij zijn moeder, herkende ze hem niet.

Impressionistisch

Shargawi laat de pijn voelen die zijn vader als oorlogsvluchteling onderging. Je begrijpt hierdoor zijn mentale problemen beter.

Heel impressionistisch, met vaak schokkerige huis-, tuin- en keukenbeelden die hij het afgelopen decennium van zichzelf en zijn ­familie maakte, tuigt hij een rake documentaire op: een aangrijpend vader-zoonportret en vluchtelingendrama ineen.

Elke week worden de nieuwste films besproken door onze recensenten. U leest de recensies hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden