Review

Wereldbibliotheek doet Moravia tekort

Alberto Moravia: Cecilia en de ontrouw. Vert. Fredérique van der Velde. Wereldbibliotheek, Amsterdam, 284 blz. - ¿ 34,50.

'La Noia' (de verveling) verscheen in 1960. De hoofdpersoon, een kunstschilder van een jaar of dertig, valt geregeld ten prooi aan een peilloze verveling die hem volkomen verlamt. Tijdens een van zijn aanvallen besluit hij ook het schilderen eraan te geven. Rond die tijd ontmoet hij het schildersmodel Cecilia met wie hij een tamelijk troosteloze verhouding begint. De dag dat hij besluit het uit te maken omdat ook zij hem verveelt, komt ze niet opdagen. Hij ontdekt dat ze hem bedriegt en dan is zijn aandacht gewekt. Maar wat hij ook doet of zegt, ze weigert voor hem te kiezen. Hij probeert haar te vernederen en te kwetsen, maar het lijkt of dat haar niet raakt. Ze is abstract, onbereikbaar. Toch is het dankzij haar dat de schilder het contact met de werkelijkheid terugvindt. Maar waarom moet de fraaie titel 'La Noia' vertaald worden als 'Cecilia en de ontrouw', alsof het een erotisch romannetje is? En waarom heeft de Wereldbibliotheek een vertaling uit 1963 opnieuw uitgebracht? Het is nu eenmaal een droeve waarheid dat vertalingen eerder verouderen dan het origineel en daarbij is het nog maar de vraag of het in 1963 wel zo'n goede vertaling was. Het boek ritselt van de kromme zinnen, onhandige constructies en merkwaardige woorden (wat dacht u van 'verslavingsvergif' voor drugs?) Liefhebbers kunnen misschien beter wachten tot er een fatsoenlijke vertaling uitkomt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden