Review

Wenders zoekt tevergeefs naar zijn verleden

Ooit maakte Wim Wenders juweeltjes als 'Paris, Texas' (1984) en 'Der Himmel über Berlin' (1987). Het is daarom pijnlijk dat zijn films tegenwoordig niet meer de middelmaat ontstijgen.

Belinda van de Graaf

De 60-jarige Duitse regisseur lijkt het zelf ook te beseffen. In 'Don't Come Knocking' grijpt hij wanhopig terug naar 'Paris, Texas'. Wenders engageerde dezelfde scenarist, Sam Shepard, en stuurde hem als hoofdrolspeler op pad voor een zoektocht naar zijn eigen geschiedenis.

De basis-ingrediënten van beide roadmovies zijn hetzelfde, maar in plaats van een drama presenteert hij nu een half-gare komedie. Shepard speelt een western-acteur die wegsluipt van de filmset, om in een gehucht in de Rocky Mountains op zijn moeder, zijn oude liefde en twee volwassen zonen te stuiten.

Wenders is dol op de mythe van het wilde westen, maar zelfs in zijn stijlvolle landschapsfotografie klinkt alleen nog de gedempte echo van een opwindend verleden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden