Weinig avontuur, wel veel blije warmte bij kruisbestuiving Typhoon en Sinfonietta

De liedjes van Typhoon worden door de strijkers van Amsterdam Sinfonietta 'opgetild'.Beeld FERDY DAMMAN

Typhoon en Amsterdam Sinfonietta
★★★

Blij was hij. En mede daarom kwamen wij ook allemaal erg blij de zaal uit, de mooie Stadsgehoorzaal in Leiden. Daar gaf Typhoon samen met Amsterdam Sinfonietta het derde concert van de tien in de reeks 'Breder dan klassiek'. De rapper was het avontuur aangegaan, nadat hij twee jaar terug in Zwolle Wende Snijders had zien optreden met het klassieke strijkorkest, en hem - op voorspraak van diezelfde Wende - het verzoek van Sinfonietta bereikte of hij ook zoiets wilde overwegen.

Optreden met 'Sinfo', zoals hij de klassieke band liefkozend noemde, was een droom. Nog steeds zong hij op blote voeten, maar verder was alles een beetje anders. Zijn liedjes werden door de strijkerssound 'opgetild' zei hij, en gelijk had hij. Voor Typhoon zelf, die al vaker aangaf niet op één stijl vastgepind te willen worden, was deze samenwerking een groot avontuur waarvoor hij 'best zenuwachtig' was geweest. Voor ons, de blije luisteraars, sprong het avontuurlijke wellicht toch wat minder in oog en oor.

Zeker voor wie zich eerdere 'gasten' in de 'Breder dan klassiek'-projecten van Amsterdam Sinfonietta herinnerde. Zo kwam de Canadese ster Rufus Wainwright vorig jaar vaker uit zijn comfortzone en was de mix tussen pop en klassiek toen gedurfder en blikverruimender dan nu.

De enige stap van Typhoon richting het klassieke repertoire was zijn rol als bladomslaander toen jazzpianist Jef Neve, zijn Vlaamse vriend, het tweede deel speelde uit het 'Pianoconcert in G' van Maurice Ravel. In dat fragment hoorde je ook meteen hoeveel ingenieuzer Ravel omging met harmonie, dissonanten en modulaties. Daarbij vergeleken was Neve's Einaudi-achtige compositie 'Solitude' wel erg overgoten met 'n één-toonsoortsaus die na vier minuten al wat zwaar op de maag ligt.

Prettige hoge bariton

Zo waren er meer onbenutte mogelijkheden die misschien een iets avontuurlijker concert hadden opgeleverd. Zo speelde Sinfonietta Toru Takemitsu's arrangement van 'Autumn Leaves'. Mooi. Maar waarom niet Typhoon het originele 'Les feuilles mortes' laten zingen? In het Frans. Eerder in het programma had Typhoon al duidelijk laten horen dat hij als crooner zijn mannetje staat. Zijn prettige hoge bariton had van 'Les feuilles mortes' een versie kunnen maken waarvan zelfs Wende nog zou hebben opgekeken.

Intussen bewees Sinfonietta-leidster Candida Thompson wel dat ook zij heerlijk kan 'croonen' op haar viool, en kreeg ze haar strijkers mooi mee in de fraaie arrangementen van Marijn van Prooijen, Julian Schneeman en Wijnand van Klaveren. Typhoons producer en gitarist Dries Bijlsma was een virtuoos baken in dit programma, waarin de bekende liedjes, zoals 'Hemel valt', uitgroeiden tot ware kleinkunst. En ja, Typhoons blije echtheid werkt echt aanstekelijk.

Nog te horen in Amsterdam (9/1), Utrecht (10/1), Tilburg (12/1), Eindhoven (13/1), Enschede (14/1) en Heerlen (15/1).

Lees ook het interview met Typhoon: "Toen ik hoorde wat voor draai ze met die strijkers aan mijn muziek gaven, kreeg ik tranen in mijn ogen"

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden