PoëzieJanita Monna

Wat zit er toch allemaal in de kop van Guillaume?

null Beeld
Beeld

Kreek Daey Ouwens dicht over Guillaume die anders is; mooi spaarzaam, in concrete taal.

Op het omslag een man met een groot hoofd. Hij laat een eend uit. Is dit Guillaume uit de gelijknamige bundel van Kreek Daey Ouwens? Guillaume is niet zomaar iemand. Zijn vader had grootse dromen voor hem: ‘Guillaume naar de universiteit hoge funktie/ dokter advokaat’. Die dromen kwamen niet uit. Want er was iets met Guillaume.

Wat dat ‘iets’ is? Daey Ouwens hoedt zich ervoor om dat precies in te vullen. Zij is een dichter die uiterst spaarzaam is met taal. In haar poëzie wordt minstens zoveel gezegd met het wit rond de woorden. Want al is Guillaume een zoon en een broer, is hij wel te kennen? ‘En wat zat er toch allemaal in jouw kop’?

Toch ontstaat er ook in deze nieuwe bundel van Daey Ouwens een verhaal van familierelaties, in fragmenten weliswaar, opgetrokken uit herinneringen van een zus, uit aantekeningen uit een kinderschrift, uit foto’s die soms wazig zijn. Het is een verhaal van liefde en onbegrip, van verwachtingen en teleurstellingen, van eenzaamheid, van ergens thuis zijn.

Guillaume was anders. Dat bleek al toen hij nog klein was en hij met zijn hoofd tegen zijn bed bonkte, en niet leerde praten, tot frustratie van vader. Omdat hij anders was, haalden kinderen, zijn broers en zussen, streken met hem uit, lieten hem wormen eten. En omdat hij kwetsbaar was, was hij een makkelijke prooi voor mannen met kwaad in de zin. Dat benoemt Daey Ouwens niet. Die laat Guillaume zeggen: ‘Ik ben met meneer Wim naar het bos geweest’.

Maar evengoed is er liefde, van een trouwe kat en van moeder die hem met haar armen voor de buitenwereld wil beschermen. Tot hij het huis uit moet. ‘En moeder, die met vuurrood garen Guillaumes naam/ borduurt in de kraag van al zijn hemden.’

Daey Ouwens tekent de geschiedenis op in een concrete taal waarin echo’s van andere poëtische stemmen klinken. Gaandeweg groeit het ‘jongetje dat/ niet expres alles verkeerd’ deed op tot een man: ‘Guillaume is 50 en draagt aan een koord vastgenaaide wanten’.

En zo is het verhaal van Guillaume even realistisch (ook hij heeft behoefte aan vrouwen) als sprookjesachtig, vol mogelijkheden voor een ander verhaal. Of zelfs – zoals in sprookjes – voor een happy end.

We weten dat er iets is we weten dat er iets

aan de hand is we weten niet wat we zien we

horen dat onze Vader anders is als hij met

Guillaume is dat wij andere kinderen –

Dit was Vaders droom:

Guillaume naar de universiteit hoge funktie

dokter advokaat

Guillaume die iemand te woord staat welbespraakt

‘U mag trots zijn op Uw zoon,

Hoe heet hij?’

Kreek Daey Ouwens

null Beeld
Beeld

Kreek Daey Ouwens 
Guillaume 
Illustraties Ineke van Doorn. Wereldbibliotheek; 80 blz. € 20,99

Janita Monna (1971) is journalist en recensent. Ze woonde lange tijd op Bonaire waar ze als correspondent werkte. Monna werkte als redacteur Poetry International festival en was initiatiefneemster voor de jaarlijkse Gedichtendag. Voor Trouw schrijft ze wekelijks over poëzie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden