Opinie

Vrolijke heksjes en slidings op kunstgras

Met het fantastische duet 'Endless Song of Silence' neemthuischoreografe Nanine Linning afscheid van Scapino BalletRotterdam. Zonder het productionele juk van een grootdansgezelschap gaat Linning zich voortaan op eigen werk richten.Als 'Endless Song of Silence' een voorproefje is van wat we vande 'vrijgemaakte' choreografe mogen verwachten, kunnen we nualvast het puntje van onze stoel warm houden.

Centraal in het duet staat de brutale theatrale vondst van eenverscholen loopband waarop danseres Bryndis Brynjolfsdottir endanser Lucas Jervies zich letterlijk staande moeten houden.Gepassioneerd laten ze zich meevoeren, of ploeteren juist voortin tegengestelde richting. De blikken voorwaarts op eengezamenlijke toekomst gericht, gekwelde omhelzingen onderstrepenechter dat die er nooit zal komen.

Echo's van hoop klinken door in de close-ups die op tweetransparante filmdoeken worden geprojecteerd, diffuussamenvloeiend met de live dans. Een prachtige metafoor voor destrijd die met de liefde gepaard gaat en het onherroepelijkeafscheid dat daarop volgt.

Ook drama pur sang in Ed Wubbe's 'The Green', een choreografievoor zeven dansers en een grasmat. Op 'Herr, unsrer Herrscher'uit Bachs Johannes Passion, weken de dansers zich los uit de knapgechoreografeerde groepsdynamiek. De onmacht van het individu datdoor zijn omgeving wordt gecontroleerd, komt uitstekend totuiting als de dansers op hun knieën 'slidings' over hetkunstgras maken, hun armen tot hogere machten geheven. Waarpathetiek op de loer ligt, ontwijkt Wubbe deze steeds nipt enspannend door fel dynamische bewegingsfrasen tegenover deillustratieve rillende handen en schokschouderende naaktemannentorso's te plaatsen.

Verrassend is Amanda Millers muzikale keuze voor dejazzminiatuurtjes van Bill Frisell. Ondanks het stramien van hunspitzen dansen de acht danseressen in het groepswerk 'TheMiniature Mary's' hun vrijheid tegemoet. 'Girl-power' als ze alsblijmoedige heksjes een rondedans maken, of met de armen alspropellers maaiend over het podium zoeven. Vrijheid, blijheidademen deze met de rokken wapperende feetjes. En dat werktaanstekelijk.

Daarbij oogt Georg Reischls 'FO(4)r' nogal afstandelijk doorhet strikt afgebakende dansvlak en de vier dansers die alssolitaire wezens houvast bij elkaar zoeken. De bewegingstaal isboeiend, de sfeer geladen, maar in samenhang met de andere werkenook weinig flitsend.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden