Opinie

Vormgeving wint van inhoud in ’Rembrandt’

’Rembrandt de musical’ – Stardust Theatre B.V. Tot en met 10 december in Amsterdam (Carré).Informatie: 0900-25 25 255 en www.rembrandtdemusical.nl

Een grove grauwwitte verfstreek op een gigantisch gaasdoek. Waar zou een musical over Nederlands meesterschilder Rembrandt anders mee moeten beginnen dan met zijn schilderkunst zelf? Het beeld zoomt langzaam uit en zo verandert de vage verflik in een subtiel detail van een smoezelige muts van Rembrandt.

We kijken naar zijn metershoge zelfportret als oude man. Alsof dat niet indrukwekkend genoeg is, verschijnt opgelicht achter het doek, dochter Cornelia. Ze bezingt haar vaders dood terwijl zijn portret haast onmerkbaar verandert in een iets jongere Rembrandt. Tientallen portretten volgen elkaar rap op tot hij uiteindelijk een jonge man is.

Deze imponerende opening zet de toon: ’Rembrandt de musical’ is een groots spektakelstuk. Projectiepanelen en gaasdoeken vliegen af en aan. Een enorm draaiend, dalend en stijgend plateau laat mensen en spullen in hoog tempo verschijnen en verdwijnen. En zwart-wittekeningen van steden, kerken en kamers, geprojecteerd op verschillende schermen tegelijkertijd zorgen voor een fascinerend 3-D-spel waardoor de acteurs in een getekende 17de eeuw lijken te bewegen. Niet voor niets hebben producenten Henk van der Meyden en Monica Strotmann tien miljoen in dit megaproject geïnvesteerd, met maar liefst 350 prachtige praalkostuums vol goudbrokaat en zijde van kostuumontwerper Jan Aarntzen.

Henk Poort is in deze waardige ambiance de perfecte Rembrandt. Zonder fratsen speelt hij de pure kunstenaar die geïnspireerd werd door rimpels en wars was van notabelen die wilden dat hij hen mooier maakte. Toch leveren deze goede basisingrediënten geen perfecte musical op.

De muziek in deze doorgecomponeerde voorstelling is te vol. In hoog tempo denderen de songs door, met een continu stuwende beat onder klassieke klanken. De stemmen van Rembrandt en zijn drie vrouwen zijn prachtig en helder, maar de melodieën blijven niet hangen en bijna geen ensemblestuk is te verstaan.

De (lied) teksten zijn van Anna de Graef. Een onbekende naam, maar op internet wordt gespeculeerd dat het een pseudoniem van producent Henk van der Meyden zou zijn. Dat De Graef de enige ’creative’ is waarvan foto en cv ontbreken in het programmaboek versterkt deze gedachte. Spectaculaire of poëtische teksten levert ’De Graef’ echter niet op. Het zijn gedragen woorden in eenvoudige zinnen als: ’Hij is een fenomeen, in zijn talent alleen, een afgezant, door God gestuurd, Rembrandt’.

En dan het verhaal. De twee sterfscènes van Rembrandts grote liefdes ontroeren, maar een groot deel van het verhaal gaat over zijn conflicten met opdrachtgevers. Juist door zijn sterke karakter, levert dat geen dramatische spanning op. Immers: Rembrandt liet het commentaar van zich afglijden en deed wat hij zelf wilde. Waarom zou het theaterpubliek daar dan wél spanning door voelen? De overrompelende vormgeving wint het hier dus van de inhoud.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden