Marinier Bastiaan Everink in 1991 in Irak bij een kapotgeschoten portret van Saddam Hussein.

Recensie Klassiek

Voormalig marinier Bastiaan Everink krijgt in ‘Hercules’ de rol van zijn leven

NTR ZaterdagMatinee
Zuidam - ‘Hercules’
★★★★☆

Een nieuwe opera, in opdracht geschreven met jou in gedachten, gebaseerd op jouw levensverhaal, waarin je zelf de hoofdrol mag zingen. Er zullen niet veel zangers zijn die dat kunnen zeggen. Bariton Bastiaan Everink wel. Hij zong in de NTR ZaterdagMatinee de première van ‘Hercules, a soldier’s tale in one act’, gecomponeerd door Rob Zuidam. In het Concertgebouw werd hij aangemoedigd door veel van zijn vroegere maten uit het Korps Mariniers.

Want Everink behoorde ooit tot dat Korps, en werd in 1991 naar Irak gestuurd. Zijn opvallende switch van strijd- naar operatoneel werd in 2016 beschreven in een boek, dat de basis vormde voor deze ‘Hercules’. De titel verwijst naar de Griekse held, maar vooral naar het gelijknamige militaire transportvliegtuig. De eenakter is opgedragen aan ‘alle vroegere, hedendaagse en toekomstige soldaten die strijden voor vrijheid’.

Veel vlees op de botten

Toen Everink jaren geleden zijn eerste zanglessen had, wist hij meteen dat zijn stem er eentje was voor de bigger-than-life operapersonages, rollen met veel vlees op de botten. De gestaalde marinier beschikte over gestaalde stembanden. Componist Zuidam heeft dat goed aangevoeld, want Everink krijgt hier zo’n beetje de rol van zijn leven, waarin hij op orkaankracht boven het geweld van het orkest moet zien uit te komen. Dat lukte hem slechts een enkele keer niet helemaal, wat de partij ook wat menselijks gaf.

Bastiaan Everink

Maar Everink bleef als He-Man veertig minuten lang fier overeind in een partituur die lekker op z’n Zuidams in elkaar stak: spannend, hectisch, adembenemend, schmierend, over-the-top. Dirigent James Gaffigan gaf het Radio Filharmonisch Orkest waar nodig flink van jetje, en dat strakgespannen geluid werd soms aangevuld met heus ­wapengekletter. Zuidam en zijn verrassend goede librettist Valentijn Dhaenens hebben de partituur opgedeeld in vijf delen: Heart, Shoulder, Tongue, Head en Belly. Het middendeel Tongue is het meest lyrisch en daarin heeft She een substantiële rol. De vrouw als trooster, moeder en verzorgster. Annemarie Kremer was ontroerend in haar bijdragen, waarbij haar stralend gezongen ‘For no spear shall harm those’ als een mooie echo terugkeerde in het laatste deel.

Zuidam overtroefde in ‘Hercules’ Sjostakovitsj in het verklanken van een orgasme, schuurde ritmisch lekker tegen Ravels ‘Boléro’ aan, liet het koper schallen als in een Cecil B. De Mille-film en liet de Hercules ronken. En hij gaf Everink de bulderrol waar hij zo goed in is.

Lees ook:

Met Wagner in de plunjezak

Bastiaan Everink was vijf jaar lang een fanatieke marinier. Toen hij in 1991 terugkwam van een missie in Irak besloot hij het roer om te gooien. Richard Wagners ‘Parsifal’ wees hem de weg. Nu staat Everink als zanger succesvol op de bühne van de Deutsche Oper Berlin.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden