Beeld Maaike Bos

Tv-columnMaaike Bos

Voor ‘Drag Race Holland’ moet je ballen hebben

Oh. My. God!”, klinkt het kirrend. Decimeterhoge hakken, bloot glitterpakje, theatrale make-up: daar komt dragqueen Miss Abby OMG ­heupwiegend binnen. Vanaf dan klinken er kreetjes en gilletjes tot alle tien de dragqueens hun entree hebben gemaakt in ­motorpak of katholieke-zustergewaad. ‘Drag Race Holland’ kan beginnen.

Alleen niet op televisie. De Nederlandse spin-off van de Amerikaanse Netflix-hit ­‘RuPaul’s Drag Race’ is sinds vrijdagavond te zien op streamingdienst Videoland. ‘Exclusief’, zegt RTL stoer, maar ik vraag me af of RTL het zou aandurven op lineaire tv. De show ademt zo de ons-kent-ons-gayscene dat zelfs ik als geïnteresseerde en verlekkerde kijker me soms buitengesloten voel. (Van seksgrapjes als “Ik ben zo benieuwd wie ze genaaid hebben … eehh wat ze genaaid hebben”, zoals jurylid Claes Iversen maakte, heb ik er na drie wel genoeg.) Daarbij: televisie is weinig vergevingsgezind. Scoor je eenmaal weinig kijkers, dan komt het seizoen niet meer goed.

Miss Abby OMG.Beeld Maaike Bos

Laten ze dan maar voor Videoland kiezen; zo’n dragrace hoort wel bij Nederland. Niet voor niets heeft wereldster RuPaul na Canada, Groot-Brittannië en Thailand nu voor ‘ons’ gekozen, kennelijk zijn we nog steeds een tolerant land. Bovendien hadden we vorig jaar al ‘De diva in mij’ (BNNVara) waarin dragqueens een leidende rol hadden in de make-over van onzekere vrouwen.

Zelfgecreëerde kostuums.Beeld Maaike Bos

RuPaul’s Drag Race zelf hoeft zich over de omarming ervan geen zorgen te maken na twaalf seizoenen en dertien Emmy Awards, de belangrijkste Amerikaanse televisieprijzen. Tussen de extravagante outfits en het gekonkel van ‘de bitches’ door is het programma emancipatoir. Het heeft drag “uit de donkere krochten van de underground gehaald en verheven tot een ware kunst- en showvorm”, zegt de Nederlandse presentator ervan, Fred van Leer.

Fred heeft ervaring als presentator, maar ook als dragqueen. “Toen jullie nog een zaadcel waren, stond ik al ergens op een hak”, grapt hij tegen de jonge kandidaten. Hij doet het aardig, maar mist de grandeur van RuPaul. Geeft niet. Drag gaat in poli­tieke zin ook over de vrijheid om jezelf te ­mogen zijn, en je niet te laten begrenzen door (sekse)verwachtingspatronen.

Presentator Fred van Leer ook in drag.Beeld Maaike Bos

Het was vooral spannend om te zien met welke creaties de Nederlandse dragqueens in deze nieuwe afvalrace aankwamen. De een heeft toch een baard onder de schmink, de ander komt de catwalk op in een bizarre alien-zwarte lakcreatie, en Ma’MaQueen (Dennis Bijleveld, 30), draagt zelfs een baby in de buik, omdat ze haar vaardigheden wil doorgeven “aan wie nog geen dragqueen is, maar het wil worden”, zegt ze.

Wanneer de deelnemers zonder make-up als jongen in de camera praten, begrijp je dat ze een lange weg van pijn en onzekerheid hebben afgelegd. Miss Abby OMG (Henrique dos Santos, 25) heeft zijn Braziliaanse moeder van zijn zestiende tot achttiende niet gezien door zijn coming-out. En de 21-jarige Roem (Willem Pasterkamp) is op sociale­mediafoto’s een prachtige vamp, maar in de ogen van zijn/haar vader op het traditioneel-gelovige Urk een ‘demoon’, zegt ze.

Ze viel als eerste af, kon in de eerste ­fotoshootopdracht onder water niet elegant blijven met loslatende wimpers en pruik. Maar in vol ornaat in zo’n titel verschijnen, is in vele opzichten al een succes.

De jongens zonder drag.Beeld Maaike Bos
De deelnemende drag queens komen een voor een binnen.Beeld Maaike Bos
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden