null Beeld Werry Crone
Beeld Werry Crone

Klassiek & zoPeter van der Lint

Volop speculeren bij gevulde speculaas

Peter van der Lint

Het heerlijk avondje is volgende week aanstaande. Maar of het voor de theaters en concertzalen wel allemaal zo heerlijk wordt, daar werd de hele week al druk over gespeculeerd. Als u dit leest, hebben we de persconferentie van gisteren achter de kiezen. Kreeg Black Friday gisteren een hele nieuwe betekenis?

Je kunt speculeren en afwachten wat je wilt, maar je kunt beter proactief bezig zijn. En dus pakte ik afgelopen week nog wat concertjes mee. Als een eekhoorntje dat een wintervoorraad aanlegt, propte ik een live muziekvoorraad als voedsel voor de geest naar binnen. Sowieso beter dan al die gevulde speculaas.

Miraculeus

En dus hoorde ik dinsdag Bachs Hohe Messe, in een uitvoering van Cappella Amsterdam en het Orkest van de 18de Eeuw. Het werd een vreemde ervaring, want beide top-ensembles presteerden helaas niet op hun gebruikelijke niveau. Eigenlijk was alleen het Sanctus miraculeus goed.

Een dag later zong Christian Gerhaher liederen uit Des Knaben Wunderhorn van Mahler, en die klonken allemaal miraculeus. Zelfs toen de Duitse topbariton acht minuten stil voor zich uitstaarde hield hij je aandacht gevangen. Het Zweeds Radio Symfonie Orkest speelde in die stilte onder leiding van Daniel Harding Mahlers Blumine, oorspronkelijk bedoeld voor zijn Eerste symfonie. Inventieve programmering dus, en de Zweden waren daarna in Mahlers Vierde symfonie ook al zo op dreef.

En dan waren er nog heel andere speculaties deze week. Een van de geruchten betrof Sophie de Lint. De naam van de directeur van De Nationale Opera (DNO) zou op een lijst met mogelijke nieuwe intendanten van de Opera van Zürich op nummer 1 staan. In een enkele Zwitserse krant stond het zelfs zwart op wit: Sophie de Lint was in 2025 de gedoodverfde opvolger van Andreas Homoki. Het zal toch niet? Ze heeft hier bij DNO nog amper iets kunnen laten zien vanwege de pandemie. Maar De Lint zelf reageert klip en klaar: ze kent de geruchten, maar ze heeft geen enkele intentie om Amsterdam te verlaten.

Mäkelä is waarlijk groots

Nog zo’n gerucht. Over de mogelijke nieuwe chef-dirigent van het Koninklijk Concertgebouworkest (KCO). Daarover wordt na het wegsturen van Daniele Gatti al vier seizoenen lang gespeculeerd. Maar nu dook dan toch weer hardnekkig de naam van de jonge Fin Klaus Mäkelä op. En waar is waar, onlangs mocht hij voor de zoveelste keer (vorig jaar nog in de prestigieuze Kerstmatinee) succesvol invallen bij het orkest, dat bezig lijkt met een paaiende rondedans met de Fin. Omdat de tournee naar Azië met Tugan Sokhiev niet kon doorgaan, besloot men tot een kleine concertreis naar Reykjavik en Hamburg. Niet met Sokhiev dus, maar met Mäkelä.

Het concert in de Elbphilharmonie, waar de Zesde symfonie van Sjostakovitsj gekoppeld werd aan de Zesde van Tsjaikovski is terug te zien op de site van de Elbphilharmonie. Machtige uitvoeringen waar men in Hamburg voor op de stoelen staat. Wat de 25-jarige Mäkelä allemaal voor elkaar krijgt, is waarlijk groots. Maar wacht. De Fin is chef-dirigent in Oslo sinds 2020 en heeft zijn contract onlangs met vier extra seizoenen verlengd. En dan begint hij volgend jaar ook nog als chef bij het Orchestre de Paris, in eerste instantie voor vijf seizoenen. Kan het KCO zo lang wachten? Of is Mäkelä zo onverveerd dat hij met gemak drie chefschappen aan kan?

Peter van der Lint schrijft iedere week met aanstekelijk enthousiasme over de wereld van de klassieke muziek. Lees zijn columns hier terug.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden