Review

Visuele grandeur in schematisch epos

Deel twee van Peter Jacksons mammoet-trilogie naar de boeken van Tolkien begint met een spectaculaire en veelbetekenende val in de diepte. De nachtmerrie-achtige beelden komen uit de herinnering van Frodo Baggins, de hobbit die in het eerste deel de mysterieuze ring kreeg toevertrouwd, en die samen met blauw & ogige; elfen en roodharige dwergen op pad ging richting Midden-Aarde, om er de ring te vernietigen en daarmee veilig te stellen voor de kwaadaardige tovenaar Saruman.

Het frisse, groene heuvelland waar de hobbits hun vreedzame bestaan leidden is nu definitief verlaten en ingeruild voor kale rotsen en moerassige gronden. Jackson zoeft met zijn camera wat opzichtiger over zijn Nieuw-Zeelandse geboortegrond, om het lege landschap epische allure te verschaffen. Er is Jackson veel gelegen aan mythische proporties. Het archetypische verhaal over goed en kwaad heeft met drie volle uren de lengte van twee speelfilms gekregen.

Een adempauze is precies op de helft ingelast. Cate Blanchett, die als Galadriel zo opvallend aanwezig was als de vrouwelijke voice-over in het eerste deel, vat de boel dan even samen, waarna we ons opmaken voor de grote strijd om de burcht van Rohan. De drie verhaallijnen die door Jackson tot dan toe plichtmatig zijn afgewisseld, komen hier min of meer samen. We hebben de hobbits Frodo en Sam gevolgd in gezelschap van Gollum, het meest biologerende nieuwe wezen waarvoor de digitaal bewerkte Engelse acteur Andy Serkis model stond. Met uitpuilende, doorschijnend blauwe ogen en een stekelige ruggegraat waaraan een ziekelijk witte huid is opgehangen, leidt hij de twee hobbits richting Mordor. Een door de krachten van de ring treurig misvormd schepsel dat rondwaart als een kat met een haarbal in zijn strot en dat overlevende (Gollum) en slachtoffer (Smeagol) in zich verenigt.

Ook de wandelende bomen die de hobbits Merry en Pippin in de andere verhaallijn ontmoeten, vormen een visueel gedenkwaardig intermezzo. Verbluffen wil Jackson echter vooral met de strijd om de burcht waarvoor alle registers worden opengetrokken.

Deel twee is duisterder en dramatischer dan het eerste deel, dat vier oscars en wereldwijd 860 miljoen dollar opbracht en dat Jackson in zijn Nieuw-Zeelandse fantasiewereld liet triomferen over Hollywood.

Schematisch en clichématig is het echter ook, met een viking-achtige dwerg als komisch nummer en enkele korte en geforceerde vrouwelijke optredens, waarbij de camera afzakt naar de borsten van Liv Tyler, gehuld in dunne lichtblauwe zijde. Jackson glijdt langs de oppervlakte met visuele grandeur en oubollige terzijdes.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden