MuziekrecensieQuirine Viersen/Thomas Beijer

Viersen en Beijer roepen prachtig de verbeten onmacht op in de Muziekhaven in Zaandam

Klassiek
Quirine Viersen/Thomas Beijer
Escher, Chopin
****

In de grote tuin van de oud-katholieke Schuurkerk aan het Papenpad in Zaandam is het voorafgaand aan het concert goed toeven. Groepjes bezoekers praten zachtjes in de Zaanse avondzon, vanuit de kerk zijn pianoklanken hoorbaar. Ook na afloop van het uurtje hoogstaande muziek is die tuin een prettige oase van rust om even na te praten over het gehoorde. En om je verwondering te delen over die fantastische plek die als kleine concertzaal verrassend goed blijkt te werken.

Terwijl dat laatste niet per se de bedoeling was. De MuziekHaven, opgericht door het violistenechtpaar Maria Milstein en Mathieu van Bellen, was meer bedoeld als toevluchtsoord voor musici om ver van alle drukte samen te schaven aan muziekstukken.

Dat er nu toch een heuse concertserie is, kwam mede voort uit de toestand in de wereld. Milstein en Van Bellen wilden musici de kans geven om na al die gedwongen werkloze maanden weer op te treden voor publiek. 

Drie weken geleden begon de serie met een optreden van blokfluitiste Lucie Horsch, de meest recente winnaar van de Nederlandse Muziekprijs. Afgelopen woensdag trad celliste Quirine Viersen aan. Die won dezelfde prijs al in 1994. Dat zegt dus wat over de hoge kwaliteit van de musici die hier in Zaandam optreden.

Viersen en pianist Thomas Beijer speelden muziek van Rudolf Escher en Frédéric Chopin. Stevige sonates die nogal wat vergen van de uitvoerenden. Eschers sonate stamt uit 1943. Oorlogsmuziek dus, net als zijn bekendste stuk ‘Musique pour l’esprit en deuil’. De sonate bevat heftige muziek vol repeterende noten als geweersalvo’s, scherpe staccati en decibellengeweld. In sfeer komt de muziek dicht bij de Tweede symfonie van Aram Katsjatoerian uit hetzelfde jaar. Verbeten onmacht voert in beide stukken de boventoon, hier prachtig opgeroepen door Viersen en Beijer. Met omineus beierende klokken, eerst in de piano, later in de cello. 

Viersen toverde met een rijk gevarieerd vibrato een scala aan kleuren uit haar cello en Beijer pareerde dat met al even geconcentreerd en stevig spel. Akoestisch soms iets te stevig, waardoor de balans wat uit evenwicht raakte. Wellicht had de open klep van de vleugel iets meer gesloten moeten worden, want die onbalans viel ook op in de sonate van Chopin. Maar wat een mooie uitvoering verder. Toen in het derde deel de cello de diepte indook en de piano het hoofdthema overnam, stond de tijd even stil. 

Net bedoeld als concertzaal dus, maar misschien moeten Milstein en Van Bellen een jaarlijkse zomerserie in de MuziekHaven toch maar eens serieus heroverwegen. Omdat het zo goed werkt daar in Zaandam.

Nog concerten t/m 29 augustus. Info: muziekhaven.com

Lees ook:

Violistenechtpaar biedt podium aan thuiszittende musici en zet eigen kerk in als concertzaal

Een heuse concertserie, dat was eigenlijk niet de bedoeling. Maar vanaf morgen organiseren violisten Maria Milstein en Mathieu van Bellen achttien zomerconcerten in hun eigen MuziekHaven in Zaandam.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden