Review

Vier oude kornuiten in de ruimte

De heupen zijn licht naar voren geworpen en de armen bungelen ontspannen langs het lichaam of hangen losjes in de zakken van het leren jasje. Het loopje van Clint Eastwood is uit duizenden te herkennen. Clint Eastwood is cool and relaxed, zelfs al hij wordt uitgedaagd en in woede dreigt te ontsteken. Zijn helblauwe ogen zullen even ontvlammen en de spieren in zijn hals zullen even samentrekken, maar de controle over het lichaam is verder superieur.

In zijn nieuwste film 'Space cowboys' staat Eastwood opnieuw uitgebreid stil bij zijn eigen lichaam. Zeventig jaar is het inmiddels, maar volgens Eastwood is het nog krachtig genoeg om de ruimte in te gaan. Als de gepensioneerde luchtmachtpiloot Frank Corvin ziet hij zijn kans schoon om een jeugddroom in vervulling te laten gaan. Nasa heeft een probleem met het geleidingssysteem van de Russische ruimtesatelliet Ikon en de enige die het probleem op korte termijn kan oplossen is Frank Corvin, de Amerikaanse luchtmachtpiloot die in 1958 klaar was om de ruimte in te gaan, maar die -tot zijn grote verbazing- vervangen werd door een chimpansee. Frank Corvin wil zijn expertise ter beschikking stellen, maar stelt wel als voorwaarde dat hij zélf de ruimte in wordt geschoten, samen met zijn oude kornuiten, gespeeld door Tommy Lee Jones (54), Donald Sutherland (66) en James Garner (72).

'Space cowboys' kent daarmee een heerlijke premisse die vooral in de eerste helft van de film -tijdens de voorbereidingen voor de vlucht- met veel gevoel voor humor wordt uitgewerkt. Met de dood in de ogen zetten de bejaarde astronauten zich aan hun laatste grote avontuur. Het is de droom van elke tienjarige jongen die hier aan het eind van het leven bewaarheid wordt. Het bejaarde kwartet heeft daarbij niets meer te verliezen en met een zekere nonchalance doorstaan ze alle testen.

Vooral Tommy Lee Jones en Donald Sutherland sprankelen onder Eastwoods regie. Donald Sutherland mag zich tussen de bedrijven door op komische wijze uitleven als de onverbeterlijke womaniser op leeftijd en de altijd wat stoïcijnse Tommy Lee Jones is aan Eastwoods zijde zelfs fijngevoelig en breekbaar. Eastwoods regie is in feite gestoeld op een no-nonsense-aanpak, met name in de nonchalante, vaak droogkomische dialogen. Astronauten zijn ook maar mensen, zo lijkt Eastwood te willen zeggen, en wanneer ze eenmaal de aarde hebben verlaten is de ontroering hen ook niet vreemd.

Met behulp van George Lucas' befaamde special-effects-studio Industrial, Light & Magic ziet die ruimtereis er behoorlijk spectaculair uit. Vooral de eerste beelden van die, inmiddels sterk verouderde, Russische ruimtesatelliet laten je tijd en ruimte opnieuw beseffen. Spannend wordt het natuurlijk ook nog, daar boven in het luchtledige. Een beetje plichtmatig is het laatste overigens wel, zoals de romantische intermezzo's op aarde dat eigenlijk ook al waren. Eastwood had die uitgesleten formules makkelijk weg kunnen laten en kunnen volstaan met een laatste, tragi-komische reis.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden