Review

Vertrekkende Reuss toont meesterschap

Peter van der Lint

Akademie für Alte Musik Berlin, RIAS Kammerchor, Cappella Amsterdam, solisten olv van Daniel Reuss op 13/5 in Vredenburg, Utrecht. Vanavond nog in de Doelen, Rotterdam. Uitzending (KRO) op 18/5 via Radio 4, vanaf 20.00 uur.

De uitvoering van Johannes Brahms’ meesterlijke dodenmis, zoals die zaterdagavond in het Utrechtse Vredenburg klonk zou zó op cd gezet kunnen worden. Móeten worden, zelfs! Het was een unieke, diep-inkervende belevenis die nog lang nazinderde in de oren en de ziel.

Maar platenmaatschappij Harmonia Mundi, waar de verantwoordelijken voor deze grootse uitvoering onder contract staan, hééft al een geweldige cd van ’Ein Deutsches Requiem’ in de catalogus; namelijk die van Philippe Herreweghe en dus lijkt het onwaarschijnlijk dat dirigent Daniel Reuss zijn proeve van meesterschap voor Harmonia Mundi kan vastleggen.

Jammer, want het was echt de allerlaatste kans. Nederlander Reuss verlaat namelijk zijn post als chef-dirigent van het RIAS Kammerchor in Berlijn al weer. In 2003 volgde hij daar Marcus Creed op en ondanks de goede resultaten en prachtige opnamen (met internationale prijzen bekroond) blijkt de chemie tussen hem en het koor na amper drie jaar niet wat men ervan verwacht had. Hans-Christoph Rademann zal Reuss vanaf het seizoen 2007/2008 opvolgen.

Voor deze bijzondere Brahms-gelegenheid had Reuss zijn andere koor, de Cappella Amsterdam, aan het Berlijnse toegevoegd. Met deze zestig zangers, met de op tijdeigen instrumenten spelende Akademie für Alte Musik Berlin en met twee fantastische solisten kwam Reuss dus tot een zeer geslaagde en gelaagde uitvoering, waarin een academische benadering van de noten en een vervoerende uitvoering ervan hand in hand gingen.

Reuss verstaat de kunst van de dosering en kiest de momenten in de partituur waar Brahms’ genie het best naar boven komt, met zorg uit. De wereldvreemde klanken van de harpen bijvoorbeeld in ’Denn alles Fleisch es ist wie Gras’ gaven magnifiek kleur aan de totaalklank. De verscheurende dissonanten in ’Tod, wo ist dein Stachel, Hölle, wo ist dein Sieg’ schoten als verwondende speren de zaal in en in het laatste deel klonk de frase ’folgen ihnen nach’ zo deemoedig en zoet als Brahms het bedoeld moet hebben. De diverse alla breve-aanduidingen in de partituur - bij het begin van grote fuga’s wil Brahms vaak het dubbele tempo - nam Reuss met grote voortvarendheid.

Ronduit magnifiek was de opbouw van ’Ihr habt nun Traurigkeit’. Sopraan Sandrine Piau zong daar als een troostende moeder zo mooi en de manier waarop Reuss het koor daaronder zette, deed waarlijk de adem stokken. Ook bariton David Wilson-Johnson was in grootse vorm en kondigde de laatste bazuin met theatrale autoriteit aan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden