null Beeld

RecensieThe Notwist

Vertigo Days is één grote compositie

Pop
The Notwist
Vertigo Days (Morr Music/Konkurrent)
★★★★

Man, wat valt er veel te horen op Vertigo Days, alweer het achtste album van The Notwist. Het eerste wapenfeit van de Duitse indieband van Markus en Micha Acher in zeven jaar klinkt als één grote compositie. Alles loopt zo soepel, meesterlijk in elkaar over.

Grappig is het om nog eens het titelloze debuut uit 1991 erbij te pakken, waarop de band begon als het Duitse antwoord op de Seattle-grunge. Maar met het verstrijken van de tijd in die 30 jaar schoven de Beierse broers langzaam op naar elektronische indiepop, met de plaat Neon Golden als magnum opus.

Zanger en gitarist Markus zingt nog even melancholisch, breekbaar mompelend. Maar hij is niet meer alleen. Hij heeft zich omringd met een internationaal gezelschap. Die internationale invloeden hoor je terug op Vertigo Days. De indiepop en elektronica zijn nog alleszins overheersend aanwezig, maar de band toont zich van zijn meest veelzijdige kant, met meanderende Japanse soundscapes, hypnotiserende krautrock, triphop en zelfs jazz. Luister bijvoorbeeld eens naar het dromerige Into The Ice Age. Of Oh Sweet Fire. En hoor de klarinet en trompet op bezwerende ritmes en beats.

Wie The Notwist zegt, zegt Neon Golden uit 2002. Daar zullen de broers Acher waarschijnlijk nooit vanaf komen. Maar Vertigo Days verdient het misschien ook wel om in één adem te worden genoemd.

null Beeld
Beeld
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden