Review

Verlossing na gruwelijke geweldsspiraal

MONSTER'S BALL

'Monster's Ball' schreef op 24 maart jl. geschiedenis als de film waarvoor Halle Berry als eerste zwarte actrice de Oscar voor Beste Actrice ontving. In het 74-jarige bestaan van de Oscars waren er wel bekroningen geweest voor zwarte bijrol-actrices als Hattie McDaniel ('Gone with the Wind', 1939) en Whoopi Goldberg ('Ghost', 1990), maar nominaties voor zwarte hoofdrolspeelsters (denk aan Angela Bassett in de Tina Turner-film 'What's Love Got to do With it?', 1993) werden tot dusver nooit verzilverd.

Zoals bekend, viel de bekroning van Halle Berry als Beste Actrice samen met de bekroning van Denzel Washington als Beste Acteur en de bekroning van Sidney Poitier met een ere-Oscar. De drie hoera's voor de lange tijd veronachtzaamde Afro-Amerikaanse acteursgemeenschap in Hollywood brachten de nodige feestvreugde teweeg, maar hadden ook het aanzien van een slim georkestreerde toedracht. Zeker na het drama op 11 september dat de vraag naar een liberaler Amerikaans beleid ten aanzien van minderheden en subculturen stimuleerde, kwam 'Het Feest van de Zwarte Acteur' ook als een wat pijnlijke Wiedergutmachung.

Gelukkig betekent de politiek-correcte Hollywood-manoeuvre niet dat Halle Berry haar Oscar onverdiend kreeg. De 33-jarige actrice, een voormalige Miss Ohio die doorbrak als crack-verslaafde in de Spike Lee-film 'Jungle Fever' (1991), speelt een adembenemende hoofdrol in 'Monster's Ball'.

De tweede film van regisseur Marc Forster (een Zwitser in Amerika) kwam na een lange aanlooptijd van de grond als een interraciaal drama in het diepe zuiden van de Verenigde Staten. In grove streken worden de weinig florissante levens van een blanke en een zwarte familie in Georgia uit de doeken gedaan. Het scenario bedient zich daarbij van wat zwakke stereotyperingen, vooral in het eerste gedeelte van de film dat het aanzien heeft van een melodramatische death row-film in de trant van 'Dead Man Walking'. Het is ook uitgerekend een lawine van geweld die de zwarte serveerster Leticia Musgrove (Halle Berry) en de racistische cipier Hank Grotowski (Billy Bob Thornton) samenbrengt. De gruwelijk in beeld gebrachte executie van Leticia's echtgenoot zet een ongeloofwaardige geweldsspiraal in gang die met de dood van haar tienerzoon, de zelfmoord van Hanks tienerzoon en de racistische uitlatingen van zijn redneck-vader op clichématige wijze de deuren moeten openen voor verlossing.

Het tweede gedeelte van de film waarin regisseur Marc Forster zich toelegt op de relatie tussen de getroubleerde gelieven is duidelijk gebalanceerder. Hier krijgen Billy Bob Thornton en vooral Halle Berry de kans om hun talent te tonen. Met name in de adembenemende en tamelijk expliciete seksscène, die door verrassend subtiel en stil spel wordt opgebouwd, wordt de verstrengeling tussen zwart en wit letterlijk en figuurlijk naar een hoogtepunt gevoerd. Dat deze scène een rariteit is in de geschiedenis van Hollywood geeft te denken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden