RecensieTheater

Vera Mann zoekt naar wie ze geworden is

Theater
Goesting
Vera Mann
Regie: Vincent van den Elshout
★★★☆☆ 

Na veel mooie rollen in (muzikale) theatervoorstellingen had actrice Vera Mann het lef om een voorstelling over zichzelf te maken. Niets kwetsbaarders dan dat, zeker wanneer je ook vertelt over je disfunctionele familie: een moeder met psychiatrische problemen, een criminele broer. 

Heel fijn dat Mann niet in die ellende zwelgt en soms kiest voor een komische afslag. Maar de humor is niet altijd even scherp en soms had ze méér stil mogen staan bij emoties. Bijvoorbeeld wanneer ze vertelt dat haar moeder vaak vier seizoenen in één dag was, waardoor de kinderen altijd op hun tenen liepen.

Zingend is Mann op haar best. En dat doet ze hier veel. Of het nu gaat om ‘Zanger zonder meer’ (vertaling: Raymond Van Het Groenewoud), of ‘Ik zie u graag’ (Stef Bos): haar vertolking is vol overtuiging, emotie en ‘goesting’. Dat muziek haar door het ­leven trekt en haar leven verheft, voel je in iedere noot. Het is ook fijn wanneer Mann flarden van andermans liederen zingt, subtiel op piano begeleid door Ed Boekee. Zóveel verschillende stemmen huizen in haar: die van Barbra Streisand, Marlene Dietrich, Willeke Alberti, Shirley Bassey, Edith Piaf. Maar gedurende de voorstelling zoekt Mann juist naar wie ze zelf geworden is, als mens, als zangeres en schipperend tussen Vlaanderen en Nederland.

Zware koffer

Het eerste deel van de voorstelling heeft weinig ­focus en een te zwakke spanningsboog. Pas tegen het einde, na een lesje Vlaams en een weinig boeiend verslag van haar kleinkunstlessen, krijgt de vertellende vorm meer schwung. Ze vertelt dan over de mannen in haar leven en hoe ze door die ervaringen is gegroeid. Dán hangt het publiek aan haar lippen.

Ze erkent dat ze nu, zonder partner, eigenlijk opgelucht is, omdat ze zich snel in iemand verliest. Ze wil best nog wel iemand, maar dan naast haar, en niet meer voor of boven haar. Daar vallen de woorden van Joni Mitchells ‘Both sides now’, in vertaling van Paul van Vliet, mooi op hun plek: “Liefde komt en zal weer gaan. Als eb en vloed en langzaam aan, weet ik nu ik wat wijzer ben, dat ik de liefde niet, nog altijd niet ken.”

Het slotbeeld is mooi, sjouwend met een koffer die we gedurende de voorstelling steeds iets zwaarder hebben zien worden, loopt ze af. Gevuld door een leven lang ervaringen; gebutst, gehavend, verrijkt én vol goesting.

Tournee t/m 11 juni 2021, ­impactentertainment.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden