TipsOnline voorstellingen

Van een coronacomedy tot de Decamerone, deze voorstellingen volg je gewoon vanaf de bank

‘Toen wij de tijd hadden’

In je eentje op de laptop naar een voorstelling kijken, dat kan natuurlijk ook. Er staan inmiddels pareltjes op internet. Recensenten van Trouw zochten het mooiste thuistheater voor u uit.

Coronacomedy: hoe werkt een blikopener?

COMEDY
De Vandalen
Toen wij de tijd hadden
★★★★☆

Verreweg het beste voorbeeld van ­‘coronacomedy’ komt niet uit de ­cabarethoek. Onder de noemer De ­Vandalen presenteert een grote groep theatermakers sinds vrijdag 20 maart de webserie ‘Toen wij de tijd hadden’. Het concept is even simpel als effectief: de acteurs, onder wie bekende ­namen als Peter Bolhuis (‘Klem’) en André Dongelmans (‘De luizenmoeder’), spelen korte scènes vanuit huis. Die zijn opgenomen met de eigen pc- of ­telefooncamera. Het hoofdonderwerp: leven in tijden van corona.

Meester Bram (Joep Vermolen) ­probeert onderwijs op afstand te geven, maar is daarvoor eigenlijk veel te ­gestrest en komt niet veel verder dan de kinderen een lijstje met websites te geven waarop ze zelf sommen kunnen maken. De jonge Ann (Niki Verkaar) is vanwege de schaarste in de supermarkt geëindigd met een blik dat je alleen met een blikopener kunt openmaken en zij vraagt nu wanhopig aan haar zus (Katelijne Beukema) hoe zo’n opener werkt.

De kracht van de scènes zit hem in de herkenbaarheid. Zowel het verplicht thuiszitten als het communiceren via digitale middelen leidt dezer weken tot veel ongemak. Van mensen die niet opnemen op Skype tot stelletjes die erachter komen dat 24 uur per dag op ­elkaars lip zitten toch ook niet alles is.

‘Toen wij de tijd hadden’, bedacht en aangestuurd door actrices Elène Zuidmeer en Rozanne de Bont en dramaturg Joeri van Spijk, weet dergelijke ­situaties scherp te vatten in pareltjes van dialogen, die afwisselend komisch en ontroerend zijn. Het fraaie spel van de acteurs doet de rest.

Iedere dinsdag en vrijdag verschijnt een nieuwe aflevering op de site van De Vandalen en op hun YouTube-­kanaal. Heerlijk om te kijken voor het slapen gaan.
Ivo Nieuwenhuis

Tip 1: Erotische spanning

Cabaretier Anne Neuteboom, vorig jaar genomineerd voor de cabaretprijs Neerlands Hoop, was druk aan het try-outen met haar tweede show ‘Hit Me Baby One More Time’. Nu ze gedwongen thuiszit, heeft ze een parodie op een bouquetreeksverhaal geschreven, geheel toegespitst op de huidige tijd.

Hoofdpersoon is de bejaarde Willemijn, die wordt gekoppeld aan de 25-jarige boodschappenvrijwilliger Jesse. De erotische spanning tussen de twee is al snel om te snijden. De droge toon waarop Neuteboom haar verhaal ­voorleest op Soundcloud, leidt ­gegarandeerd tot een lach.

Tip 2: Lekker schieten

Stefan Pop, Kees van Amstel, Glodi Lugungu en Hans Sibbel kennen elkaar van het collectief Comedytrain. Nog voor het verbod op samenkomsten van kracht werd, gingen ze met elkaar aan tafel zitten om vrij te associëren bij foto’s van Kakhiel en zetten daar een camera op. Het resultaat is de YouTube-serie ‘Lekker schieten’. Hun grappen zijn afwisselend flauw en hilarisch. De sfeer is nog het best te vergelijken met een avondje in de kroeg. Om nostalgisch van te worden…

Dans van ‘Les Sauvages’, de nieuwe ‘wilden’ in ‘Les Indes galantes’. Beeld Little Shao

Breakdance in barokopera: de onderbuik van Parijs opgetild naar het podium van de hoge cultuur

OPERA
Les Indes galantes, Jean-Philippe Rameau
Opéra de Paris
★★★★★

Een flexdanser en een klassieke sopraan ontmoeten elkaar in de opera ‘Les Indes galantes’ van Jean-Philippe Rameau. Het resultaat: bloedstollend mooi muziektheater. Zij (de witte Sabine Devieilhe) zingt de verstilde aria ‘Viens Hymen’, terwijl hij (de zwarte Calvin Hunt) met ontbloot bovenlijf om haar heen cirkelt. Zijn lenige armen volgen nauwgezet de subtiele trillertjes in haar stem en als zij smeekt om met haar geliefde verbonden te worden, danst hij als in extase op de punten van zijn gewone sneakers.

Het is een hoogtepunt in een productie van de Opéra de Paris waarin twee verschillende werelden op wonderbaarlijke wijze samenkomen. De barokke dansopera uit 1735, die gaat over hoe men in de Verlichting tegen de exotische, gekleurde mens aankeek, is om­gevormd tot een actuele en ruige kijk op de samenleving van nu.

De straatdansers van Parijs bevolken hier het toneel. Niet in het barokke Palais Garnier, zoals je zou verwachten, maar in de strakke koelte van de Opéra Bastille. Ze dansen rond de krater van een vulkaan, waar rook uit omhoog kringelt, zoals uit de luchtroosters van de Parijse metro stoom opstijgt. De ­onderbuik van Parijs opgetild naar het podium van de hoge cultuur.

De uiterst actuele en relevante ­productie is van filmmaker Clément ­Cogitore (zijn eerste operaregie) en ­danseres Bintou Dembélé, die daarmee de eerste zwarte choreografe is bij de 300 jaar oude Parijse opera. Afgelopen herfst was de première, nu terug te zien via de kanalen van Arte Tv France en de Parijse opera.

Leonardo García Alarcón dirigeert zijn eigen Cappella Mediterranea en het Choeur de Chambre de Namur. De koorleden zingen én dansen geweldig mee in de dans van ‘Les Sauvages’ (De wilden) vlak voor het slot. Deze nieuwe ‘wilden’ met hun hoodies ballen aan het eind van die opzwepende scène hun vuist in de lucht. En de Bastille ontploft in ovaties.
Peter van der Lint

Les Indes galantes is te zien via www.operadeparis.fr en arte.tv/fr.

TIP 1: Bruckners Vijfde online

Het Concertgebouworkest streamt veel van zijn concerten, die steeds worden ingeleid door de eigen musici. De geslaagde Matthäus-Passion onder leiding van Iván Fischer is er bijvoorbeeld te zien. En vanaf vrijdag komt Bruckners Vijfde symfonie online. Gedirigeerd door Nikolaus Harnoncourt. Het was in 2013 zijn afscheid van het orkest. Hij overleed drie jaar later.

TIP 2: Rossini-spektakel

Nog meer opera op de site van Operavision. Gisteren kwam de productie van ‘Guillaume Tell’ van Rossini uit 2013 online. Een groots spektakel vanaf het Rossini Opera Festival in Pesaro, gedirigeerd door specialist Michele Mariotti. Nicola Alaimo, Marina Rebeka en Juan Diego Flórez zingen de hoofdrollen. De regie is van Graham Vick.

ITA’s Decamerone: Ilke Paddenburg vertelt een verhaal.

Prille verliefden en geile geestelijken: de Decamerone vanuit een lege schouwburg

THEATER
ITA’s Decamerone
★★★☆☆

Zet de toneelprijzen van de acteurs van de Decamerone-voorleesmarathon allemaal achter elkaar en je kunt er een behoorlijk deel van het podium van het Internationaal Theater Amsterdam (ITA) mee omspannen. Des te schrijnender dat dit toneel in elk geval tot 1 juni leeg blijft en acteurs als Gijs Scholten van Aschat, Romana Vreede, Ramsey Nasr en Marieke Heebink werkloos thuiszitten.

Op initiatief van ITA’s directeur Ivo van Hove kunnen we nog wel van ze genieten. Elke doordeweekse avond leest – steeds een andere – acteur van ITA of Het Nationale Theater om klokslag acht een verhaal uit Boccaccio’s raamvertelling voor, met de lege schouwburgzaal en een stemmig kaarsje op de achtergrond.

‘ITA’s Decamerone’ is bedoeld als troosttheater in bange dagen, geheel in de geest van de Italiaanse dichter Boccaccio die zijn meesterwerk schreef tijdens de pestepidemie van rond 1350. Het overkoepelende verhaal gaat over jongeren die in quarantaine op het Toscaanse platteland zitten en elkaar fabel- en parabelachtige verhalen vertellen om de tijd te doden. Soms komisch, soms tragisch, soms vrijmoedig op de rand van het betamelijke, maar alle bedoeld ter vermaak én troost van degene die luistert.

De deelnemende acteurs, ook ‘jonkies’ als Joy Delima en Ilke en Joep Paddenburg, hebben hun fraaie tekstbehandeling mee. Toch lukt het maar een enkeling om los te komen van papier of autocue. Vaak krijgen de personages – van prille verliefden, geile geestelijken tot doortrapte overspeligen – weinig bloed om door de aderen te stromen. Ramsey Nasr lukt het fenomenaal en hij schmiert er bijkans scheelkijkend op los. Ook Gijs Scholten van Aschat en Romana Vrede betonen zich dezelfde rasvertellers als op de ‘echte’ bühne.

We hebben inmiddels vijftien verhalen gehad, elk tussen de vier en negen minuten lang. Nog 85 te gaan om de honderd uit de Decamerone te voltooien. “Langer mag het ook echt niet duren,” zei Ivo van Hove toen hij het project wereldkundig maakte in ‘VPRO Mondo’, het overigens ontzettend leuke cultuurprogramma dat coproducent is. In deze wat starre opzet is honderd ook meer dan genoeg.
Alexander Hiskemuller

De reeks is online te volgen op ita.nlvpro.nl/mondo en Mondo’s YouTube-kanaal.

TIP 1: Ezeltje prik

‘Repelsteeltje en de blinde prinses’ van Theater Rotterdam is geannuleerd, maar het bordspel dat rond de hilarische familievoorstelling is ontwikkeld, is gratis te downloaden op www.tr.nl/repelsteeltjebordspel. Om ezeltje-prik te spelen met prinses Marijke, je zevende zintuig te testen met Greet Hofmans en limonade uit te delen met koningin Juliana.

TIP 2: Wees lief

Iedereen ‘die wat troost kan gebruiken’, kan zijn oren laven aan Steef de Jongs liedje ‘Wees een beetje lief’. Met een fijne mix aan De Jong-ingrediënten: speels en luchthartig met een flinke dot weemoed, die het hoofd altijd een beetje op hol brengt en het hart verwarmt. Zijn theatershow ‘Groots en meeslepend’ staat nu ook online.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden