Recensie

'Vamos!' blinkt uit in oppervlakkigheid

Beeld rv

Vamos!
Rick Engelkes Producties & RTL Live Entertainment
★★☆☆

Tapas, flamenco, sangria, mañana, olé en 'Una paloma blanca'. Geen enkel Spanje-cliché hebben de makers van de nieuwe musical 'Vamos!' ongebruikt gelaten. Hoewel het fijn is om in een musicalseizoen vol reprises en jukeboxmusicals een compleet nieuw verhaal voorgeschoteld te krijgen, voorzien van allemaal nieuwe nummers, is het de vraag wat deze nieuweling toevoegt. In het verhaal van Allard Blom vertrekken drie vrouwen naar Spanje om daar een Bed & Breakfast te beginnen. In de trant van het populaire tv-programma 'Ik vertrek', waarbij de grootste aantrekkingskracht schuilt in het leedvermaak over de vaak naïeve emigranten, volgen we hun wel en wee. Maar omdat het hier om fictieve comedypersonages gaat, werkt die formule minder sterk.

Verzameling tegeltjeswijsheden 

Toegegeven, het is af en toe heel geestig, zeker wanneer Johnny Kraaijkamp in een van zijn drie rollen uit zijn dak mag gaan: een schlemielige achtergebleven echtgenoot, een patserige emigrant en een gebocheld mannetje. Maar verder is het verhaal een verzameling tegeltjeswijsheden. Personage Hadewych (Lenette van Dongen) spreekt in dit soort 'levensspreuken'. Grappig bedoeld, maar de voorstelling zelf heeft ook niet meer diepgang dan uitspraken zoals: 'Wie onderaan begint, heeft de meeste kans om te stijgen'.

Verder is er de wat flauwe running gag van Linda (Cystine Carreon) die continu de urn met as van haar overleden man bij zich draagt. En natuurlijk gaat die urn telkens per ongeluk bijna open. Puk ten slotte (Carolina Dijkhuizen), is een rijke reclamebureaumedewerkster die keer op keer gruwelt van de sjofele kleren die de anderen tijdens het klussen aan het Spaanse pand dragen. Dat levert ook geen dijenkletsers op.

De weinig subtiele liedteksten op matige muziek van Jeroen Sleyfer versterkt de oppervlakkigheid: onopvallende melodieën met wat Spaanse accenten en carnavalselementen á la Imca Marina. Enkele scènes en liedjes zijn wat ingetogener. Dan voel je wat verdieping, ook in het spel. Dat de drie hoofdrolspeelsters kunnen acteren én prachtig kunnen zingen is zeker. Jammer dat regisseur Martin Michel ze zo vaak met te grote gebaren en luide stemmen laat spelen. De RTL-voorstelling Vamos! is onbekommerd entertainment, pretentieloos en geschikt voor een avond bankhangen voor de televisie. Maar om er nu schouwburgkaartjes voor te kopen...

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden