null Beeld Werry Crone
Beeld Werry Crone

Klassiek & zoPeter van der Lint

Uw vele reacties laten zien hoe Bachs lijdensmuziek leeft in Nederland

Vorige week eindigde ik mijn column over mijn eerste Matthäus-Passion met de vraag of u zich uw laatste Matthäus nog herinnerde. Dit omdat het al het tweede jaar op rij is dat er nergens een live-passie te bezoeken is.

U voelde zich met velen aangesproken, wat maar weer eens aangeeft hoe de lijdensmuziek van Bach leeft in Nederland. Ik kreeg aardig wat mails en keurig hand­geschreven brieven. Sommigen van u gaven antwoord op mijn vraag, anderen deelden hun herinnering aan hun eigen Matthäus-geschiedenis. Ik heb alle reacties – waarvoor veel dank – met bijzonder veel interesse gelezen. Grootste gemene deler erin was dat u vooral zo opgetogen was dat de ‘grote’ Piet van Egmond weer eens in de krant stond. Kennelijk heeft hij bij velen van u een grote rol gespeeld in de Matthäus-opvoeding.

Heel bijzonder was dat sommigen van u hebben ­meegezongen in de uitvoering van Van Egmond die ik als ­13-jarige op televisie zag. Mijn vuurdoop. Een enkeling verbaasde zich erover dat ik die uitvoering noemde, omdat de fragmenten die er kennelijk van bewaard zijn gebleven een behoorlijk saaie beeldregie laten zien. Daar had ik als jongetje uiteraard helemaal geen oog voor. Dat de uitvoering zelf diep doorleefd was, herinnerde een mevrouw zich die in 1973 in het koor meezong. Ze had eenzelfde ervaring later nooit meer gehad.

Een enkeling hoorde zijn eerste Matthäus in een grote veilinghal, een ander was als meisje zo onder de indruk van de muziek en alles wat eromheen gebeurde, dat ze tijdens een eerste repetitie kippenvel kreeg en geen noot meer kon uitbrengen. Weer een ander verbaasde zich erover dat door mijn verhaal haar eigen herinneringen weer zo levendig werden na al die jaren. En iemand zong twee jaar geleden zelf zijn laatste Matthäus, speciaal op verzoek van zijn broer en muziekmaatje, die drie dagen erna overleed. Hele persoonlijke en ontroerende ontboezemingen.

Mijn ­eigen laatste ervaring was op de radio, de oer-Matthäus die Johannes Leertouwer dinsdag voor het eerst dirigeerde. Uitgekleed en speculatief, maar nog steeds buitengewoon ontroerend. Grote muziek verliest nooit haar kracht, in welke versie dan ook.

Er was deze Stille Week behoorlijk wat reuring

Het kan nu dan wel het eind van een Stille Week zijn, rumoer was er genoeg over andere muzikale zaken dan de passies van Bach. Vooral op het terrein van de chef-dirigenten was er de nodige reuring. En nee, niet bij het al zo lang chefloze Koninklijk Concertgebouworkest (KCO). Een en ander speelde zich vooral in Groot-Brittannië af. Mirga Grazinyté-Tyla liet daar eerder weten haar contract als chef bij het City of Birmingham Symphony Orchestra niet uit te dienen. En dat had volgens velen alles te maken met de brexit.

Eerder ook maakte Sir Simon Rattle zijn vertrek ­bekend bij het London Symphony Orchestra (LSO) om naar München te gaan. Deze week hengelde het LSO Sir Antonio Pappano binnen. Die verlaat daarvoor zijn posten bij het Royal Opera House Covent Garden en bij het Orchestra Nazionale di Santa Cecilia Roma. Voor dat laatste orkest lijkt Daniele Gatti de ideale opvolger.

En dan was er ook nog het nieuws over het Finse dirigeerwonder Klaus Mäkelä. Die krijgt een exclusief contract bij Decca – echt heel bijzonder – waar hij begint met een complete Sibelius-cyclus. We hebben kunnen meemaken hoe groots Mäkelä de muziek van zijn landgenoot kan laten stromen toen hij bij het KCO in september diens Eerste symfonie dirigeerde. Een exclusief Decca-contract. Het roept herinneringen op aan die andere maestro die op jonge leeftijd – met zo’n zelfde contract op zak – chef werd bij het KCO: Riccardo Chailly.

Peter van der Lint schrijft iedere week met aanstekelijk enthousiasme over de wereld van de klassieke muziek. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden