ReportageRotterdam

Uren in de rij is het wachten waard, het Songfestival is een intiem, maar uitgelaten feest

In de rij bij het testpaviljoen bij Ahoy, daags voor de eerste halve finale van het Eurovisie Songfestival 2021. Beeld Arie Kievit
In de rij bij het testpaviljoen bij Ahoy, daags voor de eerste halve finale van het Eurovisie Songfestival 2021.Beeld Arie Kievit

De eerste halve finale van het Songfestival is dinsdag. Artiesten, pers en publiek zitten allemaal in hun eigen bubbel.

Poptempel Ahoy in Rotterdam is omgetoverd tot een bijna onneembare vesting. Alles is gedaan om het coronavirus buiten de deur te houden. De maatregelen zijn zo streng dat ook de mensen die wel naar binnen mogen moeite hebben werkelijk binnen te geraken.

Nu de songfestivalweek echt is begonnen is het druk bij Ahoy. Maandag waren de eerste generale repetities, waaronder ook de juryshow van de eerste halve finale die dinsdagavond op televisie is. Bij de repetitie waarbij de vakjury de punten voor de landen verdeelt, mocht ook een 3500-koppig publiek aanwezig zijn.

Iedereen, van pers, vrijwilligers, tot personeel en beveiliging, mag alleen naar binnen met een negatieve covidtest die niet ouder is dan 48 uur. Dat betekende een drukte van belang op de parkeerplaats bij de speciaal opgezette snelteststraat voor personeel en de landendelegaties. Een rij van honderden mensen stond in Efteling-opstelling voor de tent, de wachttijd was rond het middaguur langer dan een uur.

Een gemêleerd gezelschap van journalisten, kappers, politieagenten en koffiedames wisselden praatjes uit onder de dreigende wolken boven Rotterdam. “Als we het maar droog houden” en: “Waarom is er hier geen toilet? Ik heb net twee uur in de auto gezeten.”

Zelfs bij de fastlane van de snelteststraat ging het traag waardoor de wachtende getuige waren van de Noorse en Italiaans delegaties die elkaar troffen. “Italy!” en “Nee, nog geen zenuwen, wel opgewonden”.

Vier apps installeren

Het publiek moest zich op een andere locatie laten testen. Veel Rotterdamse bezoekers gingen naar het Excelsior Stadion, even verderop. “Het was wel een gedoe”, zegt Guus Bok die met zijn Rotterdamse tante in de rij staat voor de juryshow. Waterloo van Abba schettert op de achtergrond uit het speciale songfestivalstoplicht voor Ahoy. “Eerst zo’n wattenstaafje in je neus, en dan dat gedoe met al die apps.” In totaal moest hij er wel vier installeren om naar binnen te mogen. “Dat is voor een groot evenement als dit wel oké, maar ik organiseer zelf ook wel festivalletjes en dan verwacht ik dat het echt een obstakel is.”

Even verderop staan Irma Bluijs en Germ Sikma in de rij. Glitterhoedjes, een paillettenjurkje en bonte schoenen completeren de outfit. “Die zijn van de Rotterdamse schoenontwerper Mascolori”, zegt Sikma trots. Als ze van te voren hadden geweten hoeveel moeite ze moesten doen om binnen te komen, hadden ze het misschien niet gedaan. “Ik heb die kaartjes in een opwelling gekocht”, zegt Bluijs. “Maar nu we er toch zijn maken we er maar het beste van. Wanneer krijg je nou de kans om je lekker op te doffen? Dat maakt het songfestival juist zo leuk, het is zo’n lekker extravagant feestje.”

Na de covidtestcontrole volgt een nieuwe horde: de rij bij de veiligheidscheck met röntgenpoortjes. Ook die is streng: water en deodorant mogen niet mee naar binnen. “En dan mag je nog niet eens een vliegtuig in”, grapt een beveiliger.

null Beeld

298 speakers

Eenmaal binnen in Ahoy volgt het mondkapjesprotocol, vaste looproutes met vrijwilligers die erop toezien dat die strikt worden gevolgd, en door het hele gebouw staan zoveel handontsmetterpalen dat je er bijna haasje-over mee kunt spelen.

Ondanks de strenge regels is de sfeer gemoedelijk en zelfs opgetogen. “We balen wel dat we Rotterdam niet in mogen”, zegt een begeleider van de Noorse delegatie, “Maar we zijn vooral blij dat het dit jaar wel doorgaat.”

En of het doorgaat, de show is werkelijk spectaculair. Een knetterende aftrap met vuurwerk, lasers en eindelijk weer eens snoeiharde beats uit 298 speakers die door je lijf trillen. Dat hebben alle aanwezigen gemist. In totaal hangt er maar liefst 280 ton aan licht, geluid, en beeldschermen aan het dak van Ahoy.

Na de zestien liedjes vullen de presentatoren de tijd tot de puntentelling, met als absolute hoogtepunt Niki de Jager die in accentloos Engels en met veel humor het publiek bezighoudt tot de uitslag. Door de bescheiden hoeveelheid publiek is de stemming in de zaal intiem, maar uitgelaten. De applausband die moet doen vergeten dat de zaal maar half gevuld is, lijkt eigenlijk overbodig.

Lees ook:

Het songfestival van A tot Z, alle 39 liedjes gerecenseerd

Dinsdagavond trapt het Eurovisiesongfestival in Rotterdam af met de eerste halve finale. Wat zijn de beste en opvallendste acts?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden