Review

Twee films over zelfde onderwerp zetten aan tot denken

Originele verhalen verzinnen is er niet gemakkelijker op geworden. Vandaar ook dat vaker twee films over hetzelfde onderwerp ongeveer tegelijk verschijnen (zie hiernaast ’Infamous’). Extra ironisch is het als er kort na elkaar meerdere films over precies dat onderwerp verschijnen: hoe moeilijk het is om een nieuw verhaal te verzinnen.

De film ’Stranger Than Fiction’, die hier alleen op dvd verschijnt, vertoont verwantschap met meerdere films (’Adaptation’ bijvoorbeeld) maar het meest met Alex van Warmerdams ’Ober’. Net als in ’Ober’ gaat het in ’Stranger Than Fiction’ om een personage dat in opstand komt tegen zijn auteur.

In ’Stranger Than fiction’ is werknemer Harold Crick (Will Ferrell) een neurotisch stipte belastingconsulent, een slaaf van zijn horloge, die iedere ochtend zijn tandenpoetsomhalen telt, zijn stappen naar de bus, en door collega’s voortdurend rekensommetjes krijgt voorgelegd die hij direct weet. Als ’rain man’ amper in staat tot menselijk contact maar wel geniaal in tellen.

Crick wordt uit zijn evenwicht gebracht als hij in zijn hoofd een vertelstem opmerkt die zijn handelingen van commentaar voorziet. Die stem blijkt toe te behoren aan Karen Eiffel (Emma Thompson), zijn schrijfster. Crick is een personage in haar laatste onaffe boek waar ze al tien jaar aan werkt. Tot Cricks geluk worstelt Eiffel met een schrijfblokkade, waardoor Crick de kans krijgt ook zelf iets te doen.

De leukste scènes in ’Stranger Than Fiction’ zijn de scènes waarin Crick samen met literatuurprofessor Jules Hilbert (Dustin Hoffman) onderzoekt van wie nou toch die stem in zijn hoofd is. Hilbert is er via het op een rij zetten van de literaire wetmatigheden (Wat is je ambitie? Je wil toch wel iets?) al snel achter wie de schrijfster is, en ook dat Crick niet veel goeds te wachten staat. Eiffel heeft haar naam gemaakt met tragedies. Ieder boek eindigt met de dood. Prachtig is de scène waarin beide mannen – inmiddels in bezit van het manuscript – inzien dat ook Crick moet vallen. Het boek blijkt een meesterwerk en verdient Cricks opoffering.

Hollywood geeft daar dan alsnog een andere draai aan. Terwijl in ’Ober’ de ober tot zijn einde een speelbal is van iemand die het ook niet weet, wint in ’Stranger Than Fiction’ de mens het van de literatuur. Dat betekent een minder goed boek, maar wel een fijner filmeinde.

Het leuke is dat deze twee films – net als ’Infamous’ en ’Capote’ – juist samen aan het denken zetten: over leven en literatuur, wetmatigheden en oorspronkelijkheid, (anti)held zijn of schrijver.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden