Review

Tussen Brel en Toon Hermans

In tien jaar is het vaderlandse poplandschap drastisch veranderd.

De toenemende globalisering veroorzaakte een speurtocht naar een nieuwe identiteit, de voertaal Engels legde het af tegen zingen in je moerstaal. Na het ABN van Marco Borsato kreeg de streektaal ruim baan via Skik, Blof, Rowwen Hèze, De Kast en Twarres. Een soort Jorwerd-effect dat ook de Limburgse singer-songwriter Gé Reinders niet onberoerd liet. Vanaf 1973 oriënteerde hij zich met zijn band Girls Walk By en als solo-artiest op de Anglo-Amerikaanse traditie. In 1994 ging in Roermond het roer om met het album 'As 't d'r op aan kump'. Reinders' in het Midden-Limburgs gezongen bespiegelingen van het alledaagse leven sorteerden direct effect. Zijn ontroerende liedjes materialiseerden sluimerende gevoelens die ver buiten Limburg direct werden herkend. Drie streektaal-cd's en tournees verder is Reinders een 'nationale artiest' die het lokale niet verloochent. Sterker, het is zijn onvervreemdbaar handelsmerk. Op de zojuist verschenen dubbel-cd 'In het theater' vat Reinders in een warme live-ambience het beste van de afgelopen zeven jaar samen. 'Twee vreemde jassen in de gang' ('As 't feest is gedoan'), 'Steels staren naar je slapende kind' ('Hie sjtaon ich weer'): pure poëzie die het midden houdt tussen het oeuvre van Jacques Brel en Boudewijn de Groot. En... Toon Hermans, want als conferencier bezit Reinders onverwachte talenten zoals het nummer 'Misdienaar' onderstreept.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden