Review

Trio diva's tilt 'Elektra' naar ongehoord topniveau

Symfonieorkest en koor van De Munt, solisten o.l.v. Lothar Koenigs met ’Elektra’ van Richard Strauss in een regie van Guy Joosten op 19/1 in De Munt Brussel; t/m 4/2 www.demunt.be

De twee meest extreme opera’s van Richard Strauss blijven onverminderd populair. ’Salome’ (1905) was een paar maanden geleden te zien bij De Nederlandse Opera, en van ’Elektra’ (1909) presenteerde de Brusselse Munt dinsdag een nieuwe productie. In de nabije toekomst komt ’Salome’ naar De Munt en ’Elektra’ naar het Muziektheater – stuivertjewisselen.

De twee titelrollen gelden vocaal en theatraal als een paar van de zwaarste in de literatuur. Heb je een goeie Salome of een goeie Elektra, dan kan de avond al bijna niet meer stuk. In ’Elektra’ is het dan ook nog meegenomen als Elektra’s zusje Chrysothemis en hun moeder Klytümnestra door topzangeressen bezet worden. Eigenlijk is het zelden het geval dat in de casting van deze drie vrouwenrollen perfectie wordt bereikt, maar De Munt kwam daar ontzettend dichtbij.

Zo was daar de Duitse sopraan Evelyn Herlitzius die de enorme Elektra-horde voor de allereerste keer nam. Zij had de vocale middelen, het uiterlijk en de uitstraling voor deze ’moordende’ rol van het psychisch wrak dat alleen maar uit is om de moord op haar vader Agamemnon te wreken. Als een spons heeft zij in elke porie van haar lijf de haatdruppels opgezogen en in een fantastisch scherp en volumineus geluid maakte Herlitzius gewag van die woede. Hoe wonderbaarlijk dat zij in de ontmoeting met haar doodgewaande broer Orestes (goeie rol van Gerd Grochowski) ook de juiste warmte en lyriek op haar stembanden had zitten.

Doris Soffel imponeerde als de ziekelijk verknipte Klytümnestra. Juist doordat zij de rol niet met te veel tamtam aanzette, kwam je als toeschouwer dichter bij deze geschoffeerde vrouw. Mooi hoe Soffel de balans vond tussen gezongen waanzin en berekenende lieflijkheid.

En dan was er Eva-Maria Westbroek die als Chrysothemis de vocale evenknie was van Herlitzius. In opwindende hoogte, schoonheid van klank en volumineuze uitbarstingen deed zij in niets voor haar operazusje onder. Prachtig bovendien hoe zij de naïeve vrouw in lijf en blik gestalte gaf. Toen zij aan haar solo ’Kinder will ich haben’ begon, maakte zij een verlegen meisjes-sprongetje.

Dit soort details in de personenregie van Guy Joosten waren veelzeggend. In decor en aankleding ontkwam de productie niet aan ’moderne’ clichés, maar daarbinnen had Joosten het verhaal met groot inzicht uitgewerkt. Mooi zoals de rol van de vijfde maagd was opgewaardeerd, schitterend hoe alle energie uit Elektra stroomt als zij hoort dat haar broer dood is. Dat de zusjes allebei een koffer hebben was een inventieve vondst, en dat Elektra ná haar haat, als Orestes de wraak voltrokken heeft, net zo wordt als haar moeder levert prachtig theater op.

Een zinderende topavond, groots ondersteund vanuit de bak door orkest en dirigent Lothar Koenigs.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden