FilmrecensieTotal Recall

‘Total Recall’ is nog steeds een hersenkraker van jewelste

Arnold Schwarzenegger in ‘Total Recall’.

Total Recall
Paul Verhoeven
Met Arnold Schwarzenegger, Sharon Stone en Rachel Ticotin
★★★★☆ 

Als voorproefje op het grote filmprogramma rond Paul Verhoeven dat het Eye Filmmuseum voor 2021 in voorbereiding heeft, wordt het scifi-avontuur ‘Total Recall’ (1990) na dertig jaar opnieuw gelanceerd. Het betreft een digitale restauratie waar Verhoeven zelf alvast blij op reageerde: “Je ziet zoveel details dat het wel driedimensionaal lijkt”.

Grappig, omdat Total Recall juist een van de laatste grote spektakelfilms uit het analoge tijdperk is. Computertechnieken werden in de film nog maar sporadisch toegepast, zoals in de scène waarin hoofdrolspeler Arnold Schwarzenegger op een metrostation door een röntgen­scan loopt, zoals wij tegenwoordig op luchthavens door een bodyscan gaan. Maar dat is dus een uitzondering: de scènes op Mars en met de misvormde mutanten zijn puur handwerk.

Schwarzenegger, eind jaren tachtig een wereldster, wilde na het zien van Verhoevens Hollywooddoorbraak ‘Robocop’ (1987) per se met de Hollandse regisseur werken, en zo gebeurde. Met een budget van ruim vijftig miljoen dollar – indertijd een duizelingwekkend bedrag – tuigde Verhoeven op basis van een kort verhaal van Philip K. Dick (‘We can remember it for your wholesale’, 1966) een fascinerende, toekomstige wereld op. Een wereld waarin je je continu afvraagt wat feit en fictie is, waan en werkelijkheid, en die perfect aansluit bij onze wereld van ­feiten en fabels, en van ‘fake news’.

Dromen over Mars

Schwarzenegger is in het jaar 2085 een gelukkig getrouwde bouwvakker die continu dromen over Mars heeft, en op een dag besluit een virtuele reis naar de rode planeet te laten implanteren. Punt is dat er iets misgaat: een deel van zijn gewiste geheugen wordt geactiveerd. Is hij nou een bouwvakker op aarde of een geheim agent op Mars? Droomt hij het, of is hij echt een held die de gekoloniseerde planeet uit handen van hebzuchtige kapitalisten redt?

Typisch Verhoeven is de enorme energie waarmee de film is gemaakt, en die nog steeds van het doek spat. Heerlijk is de satirische ondertoon; ondanks de dystopie heb je af en toe het gevoel in een zwarte komedie te zitten. Heel knap, zoals Verhoeven al die ambigue gevoelens tot het eind weet te handhaven. Dit is nog steeds een hersenkraker van ­jewelste.

Nog  niet online te zien.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden