Filmecensie Monos

Tieners met wapens en zonder leider

Waar we precies zijn en voor wie de jongeren precies werken, blijft in ‘Monos’ ongewis.

Monos
Regie: Alejandro Landes. 
Met Sofia Buenaventura en Julianne Nicholson.
★★★★☆ 

Eens in de zoveel tijd stuit je op een film die zich niet laat vangen in een genre, maar die je meeneemt naar een andere wereld met andere wetten. ‘Monos’ is zo’n film. Op een bergtop ergens in Latijns-Amerika, ver verwijderd van het leven zoals we dat kennen, vallen we midden in de training van een rebellengroep. Het zijn jonge commando’s, tieners nog, die de opdracht krijgen een vrouwelijke krijgsgevangene te bewaken.

Waar we precies zijn en voor wie de jongeren precies werken, is ongewis. De opnamen vonden plaats in Colombia, het thuisland van regisseur Alejandro Landes. Inspiratiebron is de Colombiaanse burgeroorlog, maar het zou evengoed Syrië kunnen zijn. Feit is dat de groep een missie heeft en onderdeel is van een clandestien leger. Voor de rest schildert Landes een fascinerende, tijdloze wereld waarin de jongeren zich na het vertrek van hun trainer ontpoppen als jonge wolven.

Nederlandse cameraman

Ze bedrijven de liefde en spelen met hun machinegeweren, tot er slachtoffers vallen en er totale chaos uitbreekt. Je vreest voor het leven van de gevangengenomen vrouw, een Amerikaanse die aangeduid wordt als Doctora en die in de wanorde zint op een ontsnapping.

Monos is een film van weinig woorden. Landes vertrouwt op beeld en geluid om de vreemde, rauwe wereld op het rotsplateau vorm te geven. Verrassend genoeg werkte hij daarbij samen met de Nederlandse cameraman Jasper Wolf, die recent met Halina Reijn haar debuutfilm ‘Instinct’ maakte, en met Monos een huzarenstuk neerzet.

Het is niet gering wat Wolf met de camera voor elkaar bokste: Instinct is de Nederlandse en Monos de Colombiaanse Oscar-inzending, zo werd deze week bekend. In Monos volgt hij de jonge rebellen als ze van de bergtop komen, langs de rivier, de jungle in. Daar ontstaan afsplitsingen van de groep en worden verschillende vluchtpogingen onder­nomen.

Bizar en angstaanjagend

Landes, die in Amerika politieke economie studeerde en een tijdje als journalist werkte, ontpopt zich met Monos tot een van de grootste Latijns-Amerikaanse filmtalenten. Het is een film als een koortsdroom. De allegorische kracht herinnert aan Josef Conrads ‘Heart of Darkness’ of William Goldings ‘Lord of the Flies’. Het is deels oorlogsfilm, deels thriller waarin je ziet wat er gebeurt als een groep geen leider meer heeft en emoties de vrije loop nemen. Het is bizar en angstaanjagend, omdat het zo irrationeel en surreëel is wat je ziet en hoort. Je weet niet wat de volgende stap is, of uit welke hoek het gevaar komt.

Je denkt bij het zien van Monos aan de Farc, de belangrijkste guerrillagroep in Colombia die drie jaar geleden een vredesakkoord sloot met de regering. Dissidenten van de Farc dreigden afgelopen week nota bene de wapens tegen de regering weer op te pakken en terug te keren naar de jungle. Monos maakt je bewust van die roerige geschiedenis, én van het onzekere heden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden