Schrijfster Margje Woodrow met haar 16-jarige zoon Micky.

Interview Margje Woodrow

Thrillers voor de jeugd bedenkt schrijfster Margje samen met haar zoon

Schrijfster Margje Woodrow met haar 16-jarige zoon Micky. Beeld Ton Toemen

Bij het schrijven van haar spannende jongerenboeken krijgt Margje Woodrow hulp van haar 16-jarige zoon Micky. Haar recept om jongeren aan het lezen te krijgen? ‘Veel vaart, want de leefwereld van jongeren is ook snel.’

Bij het schrijven van haar populaire jeugdthrillers krijgt Margje Woodrow (44) hulp van haar zoon Micky (16). Hoe dat werkt? “Meestal heeft mama als eerste een idee voor een verhaal”, vertelt Micky. “Dan sparren we erover en verzin ik er dingen bij. Daarna gaat zij schrijven. Als ze iets af heeft, lever ik commentaar. Ik kijk ook of het taalgebruik realistisch is. Zo help ik een beetje.”

“Nou, een béétje... zeg maar gerust een beetje veel”, corrigeert zijn moeder. “Micky is ontzettend eerlijk. Daar heb ik veel aan. Bij mijn laatste boek ‘Buitenspel’ had hij kritiek op de voetbaltermen. Die moesten allemaal anders. Hij komt ook zelf met goede ideeën, want hij heeft een creatief brein.” Dochter Holly (13) werpt zich sinds kort ook op als meelezer, dus Woodrows boeken worden alleen maar beter.

Enthousiast maken

Omdat haar werk aanslaat bij de jeugd, heeft de schrijfster dit jaar een prominente rol gekregen in de Boekenweek voor Jongeren, die vandaag begint. De Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek vroeg haar een verhaal te schrijven voor de bundel ‘3PAK’, gratis verspreid op scholen, in bibliotheken en in boekwinkels. Woodrow toert de komende week ook langs scholen om jongeren enthousiast te maken voor lezen.

Als kind verslond zoon Micky boeken. Nu hij in het eindexamenjaar van het vmbo zit, leest hij vooral nog voor zijn lijst. Het liefst sportboeken, zoals de biografie van voetballer Memphis Depay. Zijn moeder juicht het toe dat scholieren tegenwoordig zulke boeken op hun lijst mogen zetten. “Stilistisch is het misschien niet superliterair, maar het persoonlijke verhaal van een topsporter kan jongeren wel inspireren en motiveren.”

Woodrow las in haar jonge jaren ook veel. In de puberteit kwam de klad erin, totdat haar leraar Nederlands meneer Muller in 4-havo begon voor te lezen. Het leverde in de klas even gegiechel op, zeker als Jan Wolkers op het programma stond. Maar Woodrow kreeg er haar leesplezier door terug. Daarin zit volgens haar de crux. “Vertel jongeren waarom een bepaald boek zo geweldig is. Maak ze enthousiast. Vraag naar welke films of series ze kijken en adviseer een boek in hetzelfde genre. Dan krijgen ze er plezier in en komt het lezen vanzelf.”

Prestatiedruk

Woodrow heeft ruim vijftien jaar voor de klas gestaan op een basisschool, meestal voor groep acht. Ze weet hoe je jongeren aanspreekt. Dat doet ze, als ze een middelbare school bezoekt, vooral door haar persoonlijke verhaal te vertellen. Waar werd ze als tiener blij van, wat spookte ze uit met klasgenoten en waar worstelde ze mee? En hoe neemt ze die ervaringen mee in het schrijven? Maar Woodrow is ook nieuwsgierig naar de jongeren. Wat houdt hen bezig? Hoe denken zij over social media, vriendschap en prestatiedruk?

Tieners kennen veel afleiding, ziet Woodrow thuis: mobiele telefoon, social media en Netflix... Toch kun je daar volgens haar prima naast lezen. Een boek lezen vraagt alleen iets anders van je dan een serie op Netflix kijken. “Je maakt de film zelf in je hoofd, een unieke ervaring.”

Ze leest haar werk graag op scholen voor om de reacties te peilen. Dat heeft ze ook gedaan met haar verhaal in ‘3PAK’, dat gaat over drie scholieren die op Instagram veel te ver gaan in het belachelijk maken van hun leraren. Uit ervaring weet ze inmiddels dat snelheid in een verhaal voor jongeren van groot belang is: je moet het conflict meteen schetsen, de spanning opvoeren en in hoog tempo naar het einde doorstomen. Zo blijven tieners geboeid. “Veel vaart, want de leefwereld van jongeren is ook snel.” Om aan te sluiten bij de belevingswereld van haar lezers, kiest de schrijfster personages van 15 à 16 jaar. ‘Young adult’ heet haar boekengenre. Ze laat de verhalen vaak spelen op een school of sportclub: een herkenbare omgeving. Uiteraard is het in de thrillers wel spannender dan normaal. Hier en daar een moord, dat hoort nu eenmaal bij het genre. “Maar er zit altijd iets achter wat het voor jongeren herkenbaar maakt”, zegt Woodrow. “Groepsdruk, verraad, jaloezie, eenzaamheid, enzovoort.”

Promotietoer

Voor Woodrows nieuwe boek in wording heeft Micky het idee geleverd. Afgelopen jaar ging hij met zijn schoolklas naar Berlijn, waar hij ‘van alles’ meemaakte. Er zat een verhaal in, vond hij. En inderdaad: zijn moeder schrijft nu een boek over een schoolklas die naar Barcelona afreist. Het gaat over iemand die zich eenzaam voelt te midden van de groep.

Voor de komende promotietoer rekent de schrijfster op de aanstekelijke werking van haar enthousiasme, al beseft ze dat je nooit iedereen zult bereiken. “Als kind hield ik op school van gym, maar niet van speerwerpen. Voorkeuren verschillen nou eenmaal. Niet iedere jongere zul je aan het lezen krijgen. Dat moet je tot op zekere hoogte gewoon accepteren.”

Boekenweek voor Jongeren gaat op herhaling

Omdat de formule vorig jaar aansloeg, is er dit jaar voor de tweede keer een officiële Boekenweek voor Jongeren. De activiteiten beginnen vandaag. Doel: 15- tot 18-jarigen laten ontdekken dat lezen plezier verschaft. Ter inspiratie krijgen scholieren de bundel ‘3PAK’ (oplage 107.650) uitgedeeld. Daarin staan drie korte verhalen, geschreven door Margje Woodrow, Karin Amatmoekrim en Joost Klein. Ook is er een ‘Literatour’, waarbij 21 auteurs langs honderd scholen trekken om met jongeren te praten over lezen en schrijven. Werk aan de winkel, want de meerderheid van de scholieren heeft een afkeer van boeken. In jaar vier van het vmbo vindt 71 procent van de leerlingen lezen vervelend of niet zo leuk. Op de havo en het vwo is het minder dramatisch, maar ook daar blijft 63 procent van de jongens en 31 procent van de meisjes liever bij boeken uit de buurt.

Lees ook:

Na 75 jaar is De kleine prins eindelijk toegankelijk voor kinderen

Van een afstandje lijkt ‘De kleine prins’ een eenvoudig sprookje, maar het is een volwassen verhaal met diepe, universele waarden. Schrijfster Tiny Fisscher en illustrator Mark Janssen bewerkten het voor jonge lezers. ‘Nu kunnen nieuwe generaties kinderen zich in het boek verliezen.’

Het boek zit weliswaar in de verdrukking, maar lezers vormen geen uitstervend ras

Ondanks alle wanklanken over ontlezing bestaat er nog wel degelijk zoiets als De Echte Lezer. Drie op de tien Nederlanders duiken wekelijks nog uren in een boek. Waarom? En waar halen ze de tijd vandaan?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden