RecensieFilm

The Kingmaker: kijk in het gezicht van de 91-jarige dictatorsweduwe en zie het kwaad

Imelda Marcos op haar  85ste verjaardag. Beeld Lauren Greenfield
Imelda Marcos op haar 85ste verjaardag.Beeld Lauren Greenfield

The Kingmaker, Imelda Marcos
Regie: Lauren Greenfield
★★★★★

Een van de beste documentaires die u dit jaar zult zien heet ‘The Kingmaker’ en gaat over de inmiddels 91-jarige dictatorsweduwe Imelda Marcos. Waar de film vooral in slaagt, is om je recht in het gezicht van het kwaad te laten kijken. Het verrassende is dat het monster een kreukloze rode jurk draagt.

Imelda Marcos was midden jaren vijftig een Filippijnse schoonheidskoningin die kennis maakte met congreslid Ferdinand Marcos en binnen elf dagen met hem getrouwd was. Tien jaar later, in 1965, werd Marcos president van de Filippijnen en begon het grote graaien van de Marcos-familie.

Miljarden werden er door het dictatorsechtpaar ontvreemd, terwijl de bevolking in armoede leefde. De voormalige Miss Manila kocht juwelen in Parijs, vastgoed in New York en liet de bewoners van het Filippijnse eiland Calauit plaats maken voor exotische dieren uit Afrika. In Kenia, tijdens een van haar jetsetreizen, had ze giraffen en zebra’s gezien. Ze was zo jaloers geworden, dat ze tal van wilde dieren liet inschepen, om op de Filippijnen haar eigen safaripark te creëren.

Raadselachtige rentree

Fantastisch is dat de Amerikaanse regisseuse Lauren Greenfield vrij onbelemmerd toegang kreeg tot Imelda Marcos. Ze begint haar in 2014 te volgen en te interviewen, terwijl de voormalige first lady, inmiddels 85, zich inspant voor de campagne van zoon Bongbong om vicepresident te worden.

Imelda heeft een raadselachtige rentree gemaakt, nadat ze tijdens de volksopstand van 1986 met haar man werd verbannen. Ferdinand Marcos stierf in 1989 in ballingschap op Hawaï, maar Imelda keerde terug naar ‘haar’ land, om via haar zoon opnieuw een gooi te doen naar de macht. Wat mevrouw Marcos waarschijnlijk niet wist, is dat de filmmaakster ook verdreven eilandbewoners en gemartelde activisten interviewde. We zien een vrouw die de moeder der natie speelt, door voor de draaiende camera fonkelnieuwe geldbiljetten uit te delen aan straatkinderen en kankerpatiëntjes. Waar al dat geld vandaan komt, is een van de vragen die de film voortstuwt.

Naast het grotere verhaal, over een vrouw die geobsedeerd is door geld en macht, zijn er de bizarre details. Het gaat niet alleen om de drieduizend paar schoenen, de kogelwerende bustehouder of de Picasso en Michelangelo die ze boven de bank heeft hangen, en die opeens verdwenen zijn als er onderzoek naar wordt gedaan.

Follow the money

Het gaat vooral om die ijskoude blik als er een ingelijste foto omvalt, en een bediende vliegensvlug de scherven uit beeld probeert te vegen. Het gaat om de gespeelde onschuld als het over de moord op politiek tegenstander Benigno Aquino gaat. Je ziet hoe slecht ze acteert, en je ziet hoe ze zichzelf verraadt door een bijzinnetje: hij had een grote mond.

Greenfield bouwt een vaartvol, vlijmscherp betoog op, waarin ze het pijnlijke verleden van de Filippijnen, getekend door verwoestende corruptie, marteling en moord, verbindt met het heden.

Want wat blijkt? De hoogbejaarde maar nog even sluwe Imelda Marcos heeft ook de huidige Filippijnse president, de omstreden Rodrigo Duterte, in haar zak. Kwestie van ‘follow the money’.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden