Recensie

'The Full Monty' is een schreeuwerige musical over strippende mannen

De voorstelling mist compassie met de personages, die wel in de oorspronkelijke film zat. Beeld rv

Musical
The Full Monty
Ruud de Graaf & Hans Cornelissen
★★☆☆☆

Dat je geen avondje subtiel drama voorgeschoteld krijgt wanneer je naar 'The Full Monty' gaat, kun je wel verwachten. Het verhaal over zes wanhopige, werkloze mannen die besluiten te strippen - tot ze volledig naakt zijn, the full monty - om rond te komen, heeft in de basis al een stevige focus op seks. Ook in de media ging het vooraf over het uit de kleren gaan van de mannen. The Full Monty belooft een feestje te zijn en dat is het ook, maar deze uitvoering is schreeuweriger en platter dan nodig.

De tekst loopt verder onder de trailer.

De musical is gebaseerd op de gelijknamige Britse filmkomedie (1997), die sterk was door de schrijnende pijn van de personages onder de humor. In Nederland speelde in 2009 een musicalversie van dezelfde regisseur (Paul van Ewijk) die nog wat subtielere elementen bevatte dan deze nieuwste uitvoering. Het verhaal is al kluchtig en vol stereotypen, maar deze nieuwste voorstelling mist de werkelijke compassie met veel personages én de knipoog die de humor minder plat had kunnen maken.

De smakeloosheid gaat soms over de rand, met racisme bijvoorbeeld. In 2018 kun je echt niet zo'n vooroordeel bevestigende grap maken over een Surinamer: dat je moet oppassen dat hij niet je kleren jat als je gaat strippen. Zeker niet als daar geen kwinkslag op volgt en als de zwarte man in kwestie enkel stereotypen bevestigt als goed kunnen dansen, met een zwaar Surinaams accent spreken en de droom van elke vrouw in bed symboliseren.

Er zijn een paar momenten van ontroering, zoals wanneer Dave (Dennis Willekens) zijn gehate dikke buik liefkozend toezingt, of als de ontwapenende Martin (Kick Spijkerman) voor het eerst vrienden krijgt en zelfs verliefd wordt. Maar die momenten zijn te kort en te licht om het geheel op te tillen. Vaak wordt er te vet, te flauw en op eenzelfde gillerige over-de-top-toon geacteerd. De pijn van Berry (Joey Ferre) over het dreigende verlies van zijn kind en die van Harold (Ad Knippels), die worstelt met zijn vrouw, voor wie hij zijn werkloosheid geheim houdt, gaat nergens schuren. Van meeleven is geen sprake.

Een kluchtig feestje is het, met de stevige muziek met frisse melodieën van David Yazbek, en met het bij vlagen aanstekelijke enthousiasme van de mannen en daardoor het gejoel van in ieder geval het premièrepubliek. Dat dan weer wel.

Tournee tot en met 3 juni 2018.

Lees hier meer theaterrecensies.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden