FilmrecensieThe Barefoot Emperor’

‘The Barefoot Emperor’ heeft pompeuze trekken die de humor in de weg staan

Nicolaas III, de koning der Belgen (Peter Van Den Begin), in zijn oor geschoten tijdens een onfortuinlijk voorval in Sarajevo, met de directeur van het kuuroord (Udo Kier).

The Barefoot Emperor
Regie: Peter Brosens & Jessica Woodworth
Met Peter Van Den Begin, Geraldine Chaplin, Udo Kier

Vier jaar geleden moest de koning der Belgen vanuit Istanbul halsoverkop naar huis. Het werd een hobbelige roadtrip over de Balkan. Ook in dit vervolg op ‘King of the Belgians’ zit het de monarch, in eigen land wel Nicolas de Stille genoemd, niet mee.

Dit keer wordt Nicolas III (Peter Van Den Begin) vastgehouden in een mediterraan kuuroord waar gasten met namen als Che Guevara, Liz Taylor, Arafat en Gina Lollobrigida verblijven. Terwijl berichten doorsijpelen over chaos in het Europees parlement, blijkt de directeur van het oord (Udo Kier) samen te spannen met een organisatie die een nieuw Europa voorstaat. Nova Europa moet zich, onder leiding van een keizer, hardmaken voor ondoordringbare buitengrenzen.

Het filmende koppel Brosens-Woodworth (‘Khadak’, ‘Altiplano’) kwam op het vervolgidee op het Kroatische eilandje Brijuni, waar de Joegoslavische president Josip Tito in de jaren zestig-zeventig exotische dieren als zebra’s en olifanten verzamelde en een parade aan internationale staatshoofden en beroemdheden ontving (koning Juliana was een van zijn gasten). Een visueel weelderige, eigenaardige historische plek die de makers als decor kozen voor een bizarre, droge komedie waarin verleden en actualiteit vervlochten raken.

In soms theatrale opstellingen met stilstaande camera wordt een landerige vooravond geschetst van een nieuwe wereldorde waarvan de koning met zijn bescheiden ambities (‘Ik zou vaker zelf een broodje willen maken’) zich niet afzijdig kan houden.

‘The Barefoot Emperor’ is een ideeënfilm waarin de makers grote thema’s als de verscheurdheid van België, migratie en opkomend ultrarechts lichtvoetig tegen het licht willen houden. Tegelijkertijd grijpen ze wat bruusk naar termen als ‘zwarthemden’ en teksten als ‘migranten moet je, net als afval, beschouwen als een zakelijke kans’. Gecombineerd met een soundtrack vol Europese klassiekers – Beethoven, Ravel, Strauss, Wagner – krijgt de film pompeuze trekken die de humor in de weg staan. Wel mooi is de aanwezigheid van Geraldine Chaplin, die gekleed in zwart-wit een scène echoot uit ‘The Great Dictator’, de beroemde satire op dictatorschap die haar vader tachtig jaar geleden maakte.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden