TV-column Renate van der Bas

Terugblik op de maanlanding, het grootste moment van de mensheid

Zondagochtend, vroeg op: ik ben in Frankrijk en zo meteen komt de Tour de France hier door het dorp. En sta ik langs de weg met mijn vlaggetje, mijn hoedje en mijn toeter. Onzinnig natuurlijk: de Tour is juist perfect om op tv te bekijken.

Neem zaterdag, die werkelijk adembenemende beelden van de ­ruige Pyreneeën, de Pics du Midi en al die mensjes, als berggeiten vast­geplakt op de steilste hellingen. Ieder zichzelf respecterend ministerie van toerisme zou vandaag nog een zomerse wielertour moeten bedenken voor de nationale promotie. Met als enig risico dat je na het zien van al die mooie plaatjes geen behoefte meer hebt écht op pad te gaan: Tour kijken is virtueel vakantie vieren. En clean reizen bovendien: de KLM met haar nieuwe reis-met-matebeleid kan zo sponsor worden van het evenement.

Zaterdagavond ook CO2-vrij op de maan geweest. Vanwege de vijftigste verjaardag van de maanlanding zond KRO-NCRV een special uit over ‘dit grootste moment in de geschiedenis van de mensheid’, zoals astronaut André Kuipers het formuleerde. Een goede omschrijving: noem maar eens een ander moment waarop de mensheid zichzelf echt oversteeg.

Veel creativiteit

Kuipers en Claudia de Breij maakten er een positief programma van met veel gasten, van wie regisseur Rudolf Spoor de hartverwarmendste was. Hij was de grote man achter de Apollo-uitzendingen met Henk Terlingen en we zagen hoeveel creativiteit er nodig was. Om de kijkers te ­laten snappen wat er precies gebeurde in de ruimte, moest het ­visuele materiaal vaak zelf worden bedacht: echte beelden waren er niet. Zo zagen we een omroepmedewerker de eagle laten landen aan een touwtje in een maquette, terwijl een collega er via een slangetje sigaretterook omheen liet dwarrelen. Briljant!

Je kunt erom lachen, maar anno 2019 demonstreerden Kuipers en De Breij op net zo simpele wijze – op de rug met de benen omhoog in een stukje nagebouwde Apollo 11, De Breij: “De laatste keer dat ik zo lag, was bij de gynaecoloog” – wat voor kwetsbaar mensenwerk de maanreis in feite was.

Ook ik herinner me dankzij het gefröbel van Spoor c.s. de maanlanding alsof ik hem echt heb gezien, als vijfjarige. Ook in ons gezin was ‘Apollo Henkie’ een begrip. Over deze mythische Henk Terlingen werd midden in de nacht – zondagochtend om 1.30 – een portret herhaald. Gemaakt in 2009, bij het veertigjarig jubileum van de maanlanding.

Donkere kant

“De pietje bell van de Nederlandse tv-journalistiek”, zo omschreef oud-pupil Tom Egbers hem in het aangrijpende profiel. Want niet alleen was Henk Terlingen een geniale presentator en verslaggever, hij had net als de maan een donkere kant vol drank en duistere emoties.

Biograaf Jeroen Terlingen – geen familie – vertelde dat regisseur Spoor de grillige Terlingen af en toe ‘een afschuwelijke man’ vond: “Spoor wilde graag repeteren. Maar dan kwam vijf minuten voor de uitzending Henk Terlingen eindelijk aan, meestal nog met een drankwalm om zich heen en die zei: begin maar gewoon.”

Er is een planetoïde naar de in juli 1994 overleden Terlingen genoemd. Ergens tussen Mars en Jupiter cirkelt hij voorgoed in de grote vrijheid.

Hier cirkelen inmiddels de eerste helikopters boven het dorp: op naar de stoeprand!

Lees ook:

Het was een mirakel dat de maanlanding goed verliep

Het was een extreme expeditie. De risico’s waren groot, de kosten enorm. Toch werd op 16 juli 1969 de Saturnus V gelanceerd met aan boord maanlander Eagle. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden