FilmrecensieTenet

‘Tenet’ verdient het om op een groot bioscoopscherm te worden gezien

Elizabeth Debicki en John David Washington in ‘Tenet'. Beeld AP
Elizabeth Debicki en John David Washington in ‘Tenet'.Beeld AP

Tenet
Regie Christopher Nolan
Met John David Washington, Robert Pattinson, Elizabeth Debicki
★★★★☆

Is ‘Tenet’ het zomerspektakel dat je op een groot scherm in de bioscoop moet gaan zien? Absoluut. Gaat de film de zalen vullen, waar sinds maart veel minder billen stoelen hebben gevuld? We gaan het zien.

Eén ding is zeker: zoiets als Tenet heb je nog nooit gezien. Dat Christopher Nolans nieuwe project een labyrintische film zou worden, waarvoor een basiscursus quantummechanica geen overbodige luxe zou zijn, daarop hintten de trailer en de kruimels informatie al die over het geheim gehouden project naar buiten kwamen. Laten we dat toch maar meteen nuanceren: zo’n cursus is niet nodig. Je kunt Tenet prima als actiespektakel bekijken - en wat een spektakel en wat een razende vaart en wat een bravoure! - zonder in de details te duiken. Je kunt ook proberen die details uit te pluizen, maar tijdens het kijken naar de film is dat niet goed te doen. Er gebeurt te veel, te snel.

Dreiging van een Derde Wereldoorlog

Er gebeurt zelfs zo veel dat het hier niet goed te beschrijven valt, maar de stuwende kracht achter het verhaal is de dreiging van een Derde Wereldoorlog. Sterker nog: van een totale implosie van de realiteit. En dit is het moment om je riemen vast te doen: die dreiging komt vanuit de toekomst, via een technologie die ‘inversie’ heet.

Kogels, mensen, auto’s, alles objecten eigenlijk, kunnen terugreizen in de tijd. En dat doen ze ook. Sterker nog: je ziet kogels, mensen en auto’s naarmate het verhaal vordert in hetzelfde beeld vooruit en achteruit in de tijd bewegen. Het logistieke vernuft achter zulke scènes is enorm. Nolan is als een goochelaar, die continu je aandacht afleidt van het mechanisme achter de truc. En dat doet hij weergaloos.

De Protagonist

De protagonist van de film heet De Protagonist en het is zijn taak om een cruciaal object uit handen van een Russische wapenhandelaar te houden. Want als dat mislukt, is het einde verhaal. Daar komt het in het kort op neer. Tenet is in wezen dus een spionagefilm, eentje die met de vaart van een Jason Bourne-film de uitweg probeert te vinden uit het futuristische dilemma van tijdreizen.

Een tip. Ergens in de film heeft iemand het over de klassieke militaire tactiek van de ‘tangbeweging’, waarin de vijand tegelijk van voor en achter wordt aangevallen. Probeer daar tijdreizen bij te bedenken en je begrijpt wat Tenet probeert te doen. Een beetje zoals het palindroom Tenet de letter ‘n’ in de tang heeft.

Tenet voelt evenwichtiger dan ‘Inception’, een eerder spektakelstuk van Nolan, over dromen in dromen in dromen en gigantische kapseizende decorstukken. De focus ligt nu op de actie, niet op visuele trucage, ook al is die er genoeg. Ondanks alle technospeak, die wel of niet klopt, wat er niet toe doet, is dit in de eerste plaats een ambachtelijk meesterwerk.

Lees ook:

Christopher Nolan, van arthouseregisseur tot blockbusterkoning

De Britse regisseur Christopher Nolan heeft zijn hele leven geprobeerd het gevoel te evenaren dat hij als zevenjarige in de bioscoop had. Met zijn grootscheepse spionagefilm ‘Tenet’ brengt hij een hommage aan een oude liefde: James Bond.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden